گربه بابتیل ژاپنی
گربه بابتیل ژاپنی نژادی قدیمی، باهوش و پرانرژی از ژاپن است که با دم کوتاه و پومپومیاش از هر گربه دیگری متمایز…
۲۰ دقیقه مطالعه ادامهٔ مطلب
گربه بریتیش (British Shorthair) نژادی آرام، تپل و مخملی است که برای آپارتمان و خانوادههای کمسروصدا مناسب است. نکات حیاتی قبل از خرید آن: بچه گربه را زودتر از ۱۲ تا ۱۳ هفتگی تحویل نگیرید، سلامت قلب (HCM) و کلیه (PKD) والدین را بپرسید و فریب شناسنامه جعلی را نخورید.
در این راهنما ویژگیها، شخصیت، بیماریهای شایع، نگهداری و چکلیست خرید گربه بریتیش در ایران را یکجا میخوانید؛ بدون قیمتسازی و بدون وعدههای فروشندهها.
گربه بریتیش یکی از نژادهای محبوب و پرطرفدار در جهان است. ظاهری زیبا و شخصیتی آرام و دوستداشتنی دارد. این نژاد دو شکل مو دارد: بریتیش موکوتاه یا شورتهیر (British Shorthair) و بریتیش موبلند یا لانگهیر (British Longhair). وقتی در ایران از «گربه بریتیش» حرف میزنند، معمولاً منظور همان شورتهیر است.
این گربهها با بدن عضلانی و فشرده، پوشش موی بسیار متراکم و صورت پهن شناخته میشوند. رنگ آبی (خاکستری مایل به آبی) معروفترین رنگ آنهاست و به همین دلیل گاهی «بریتیش بلو» صدا زده میشوند؛ اما این نژاد در طیف گستردهای از رنگها و طرحها هم پرورش داده میشود.
ظاهر گربه بریتیش بسیار دلنشین است: سینهی پهن، پاهای کوتاه و قوی، پنجههای گرد و دمی با طول متوسط که پایهی ضخیم و نوک گرد دارد. سر بزرگ و گرد، گونههای پُر، چشمان درشت و گرد و گوشهای کوچک با نوک گرد که با فاصله از هم روی سر نشستهاند، از ویژگیهای جذاب این گربهاند. موی مخملی و فشردهاش هم با اولین نوازش توجه همه را جلب میکند.
| ویژگی | توضیح |
|---|---|
| نامهای دیگر | بریتیش شورتهیر، بریتیش موکوتاه، بریتیش بلو (برای رنگ آبی)؛ British Shorthair |
| خاستگاه | بریتانیا |
| اندازه | متوسط تا بزرگ، بدن فشرده و عضلانی |
| وزن تقریبی | نر حدود ۴ تا ۸ کیلوگرم، ماده حدود ۳ تا ۵ کیلوگرم |
| بلوغ کامل جثه | دیر؛ حدود ۳ تا ۵ سالگی |
| طول عمر | معمولاً ۱۲ تا ۱۵ سال (بسته به ژنتیک و مراقبت) |
| مو و ریزش | کوتاه و بسیار متراکم؛ ریزش متوسط که در تغییر فصل بیشتر میشود |
| انرژی | کم تا متوسط |
| مناسب برای | آپارتمان، خانوادههای آرام، کودکانی که آرام رفتار میکنند، صاحبان تازهکار |
| نکته سلامت مهم | غربالگری قلب (HCM)، تست کلیه (PKD)، کنترل وزن |
گربه بریتیش موکوتاه از قدیمیترین نژادهای شناختهشدهی گربه است. روایت رایج این است که رومیها گربههای خانگی را برای کنترل موشها و جوندگان اطراف اردوگاهها به بریتانیا آوردند. البته شواهدی هم هست که گربههای خانگی پیش از حملهی روم به جزایر بریتانیا رسیده بودند؛ پس زمان دقیق ورود آنها روشن نیست.
گربههای موکوتاه محلی بریتانیا قرنها در خیابانها، مزرعهها و خانهها زندگی کردند و با آبوهوای مرطوب و سرد آنجا سازگار شدند. در قرن نوزدهم پرورشدهندگان به زیباترین نمونههای این گربهها توجه کردند. در سال ۱۸۷۱ هریسون ویر نخستین نمایشگاه گربه را در کریستال پالاس لندن برگزار کرد و بریتیش شورتهیرها از ستارههای آن بودند.
جنگهای جهانی جمعیت این نژاد را بهشدت کم کرد. پرورشدهندگان برای احیای آن، بریتیشها را با نژادهایی مثل پرشین، راشن بلو و گربههای موکوتاه خانگی آمیختند. همین آمیختگیها بدن را پُرتر و صورت را گردتر کرد و ژن موی بلند را هم وارد برخی خطوط کرد؛ ریشهی بریتیش لانگهیر امروزی همینجاست.
به همین دلیل، بعضی بیماریهای ارثی که در پرشین دیده میشود (مثل کلیهی پلیکیستیک) در برخی خطوط بریتیش هم گزارش شده است. امروزه بریتیش شورتهیر در انجمنهای بزرگ ثبت نژاد به رسمیت شناخته میشود و از پرطرفدارترین نژادها در اروپا و آمریکاست.
گربههای بریتیش لانگهیر و بریتیش شورتهیر ساختار بدن، سر و شخصیت تقریباً یکسانی دارند و تفاوت اصلیشان طول و نوع موست. برخی انجمنهای ثبت نژاد، لانگهیر را نژادی مستقل میدانند و برخی دیگر آن را به رسمیت نمیشناسند یا زیرمجموعهی همان نژاد حساب میکنند.
گربه بریتیش لانگهیر، همانطور که از نامش پیداست، موهای نیمهبلند تا بلند، نرم و پُرپشت دارد. سر بزرگ، گوشهای کوچک و گونههای گرد همان بریتیش را دارد، اما مویش نیاز به برسزدن بیشتری دارد و اگر رها شود ممکن است گره بخورد.

در مقابل، گربه بریتیش شورتهیر موهای کوتاه اما بسیار متراکمی دارد؛ تعداد تار مو در هر سانتیمتر مربع پوستش از بیشتر نژادها بیشتر است. همین تراکم است که حس «مخمل» یا «پولیش» میدهد. شورتهیرها هم سر بزرگ، گونههای گرد و گوشهای کوچک دارند و نگهداری مویشان سادهتر از لانگهیر است.

معروفترین رنگ، آبی یکنواخت با چشمان مسی یا طلایی است. اما بریتیش در رنگهای سیاه، سفید، کرم، یاسی (لیلاک)، شکلاتی و طرحهای تبی (راهراه)، دو رنگ، کلرپوینت (مثل سیامی)، سایهدار و نقرهای هم وجود دارد. رنگ چشم به رنگ مو بستگی دارد: مسی و طلایی رایجتر است، نقرهایها ممکن است چشم سبز داشته باشند و کلرپوینتها چشم آبی.
در ادامه مهمترین ویژگیهای این نژاد را مرور میکنیم؛ همان چیزهایی که قبل از آوردن یک بریتیش به خانه باید بدانید.
گربه بریتیش با جثهای قوی و فشرده شناخته میشود: سینهی پهن، پشت صاف و کوتاه و پاهای قوی. نرها معمولاً حدود ۴ تا ۸ کیلوگرم و مادهها حدود ۳ تا ۵ کیلوگرم وزن دارند و بعضی افراد کمی بزرگتر یا کوچکتر هستند. این جثه ظاهری مقتدر و تپل به گربه میدهد.
نکتهی مهم این است که بریتیش دیر به جثهی کامل میرسد؛ رشدش ممکن است تا ۳ تا ۵ سالگی ادامه پیدا کند. پس «درشت نبودن» بچه گربه یا گربهی جوان لزوماً نشانهی اصیل نبودن نیست و «تپلبودن» هم نباید بهانهی اضافهوزن باشد.
منابع نژادی طول عمر گربه بریتیش را معمولاً حدود ۱۲ تا ۱۵ سال ذکر میکنند و برخی از آنها با مراقبت خوب عمر طولانیتری هم دارند. اما عمر واقعی هر گربه بیش از هر چیز به ژنتیک والدین (بهخصوص بیماری قلبی)، کنترل وزن، عقیمسازی، زندگی داخل خانه و معاینههای منظم دامپزشکی بستگی دارد.
یکی از ویژگیهای برجسته گربه بریتیش، شخصیت آرام و مهربان آن است. این گربهها معمولاً صبور، کمتوقع و وابسته به خانوادهاند، اما «گربهی بغلی» کلاسیک نیستند. بسیاری از بریتیشها از بغل شدن و بلند شدن از زمین خوششان نمیآید و ترجیح میدهند کنار شما یا در همان اتاق باشند.
بریتیش معمولاً شما را در خانه دنبال میکند، کارهایتان را از نزدیک تماشا میکند و با نوازش آرام ابراز علاقه میکند. کمصداست و در جوانی بازیگوش، اما با بالا رفتن سن آرامتر و تنبلتر میشود. همین آرامش آن را برای آپارتماننشینها انتخاب مناسبی کرده است.
گربههای بریتیش هوشمند هستند اما مستقل؛ یعنی یادگیریشان خوب است ولی برای خوشحال کردن شما عجلهای ندارند. با تشویق مثبت (خوراکی تشویقی، نوازش، بازی) میتوان استفاده از ظرف خاک، اسکرچر، آمدن با صدا زدن اسم و حتی رفتن داخل باکس حمل را به آنها آموزش داد.
جلسههای آموزش باید کوتاه و منظم باشند. دعوا و تنبیه با این نژاد نتیجهی عکس میدهد و فقط گربه را گوشهگیر میکند. اسباببازیهای فکری مثل توپهای غذادار هم ذهن او را درگیر میکنند و هم کمی تحرک به روزش اضافه میکنند.
گربههای بریتیش بهطور کلی با اعضای خانواده رابطهی نزدیک و آرامی میسازند و معمولاً به یک یا دو نفر وابستگی بیشتری پیدا میکنند. با مهمانها معمولاً مؤدباند؛ نه میترسند و نه خیلی خودشان را نزدیک میکنند.
با گربههای دیگر و سگهای آرام، اگر معارفه آهسته و درست انجام شود، معمولاً کنار میآیند. در بازی با کودکان صبورند، اما بازی خشن، بغل کردن اجباری و تعقیب شدن را تحمل نمیکنند؛ پس بازی باید با نظارت بزرگترها و به انتخاب خود گربه باشد.

موی بسیار متراکم بریتیش برای هوای خنک ساخته شده است. در تابستانهای گرم شهرهایی مثل تهران، اهواز یا اصفهان، خانه باید خنک و سایهدار باشد، آب تازه همیشه در دسترس باشد و گربه جایی برای دراز کشیدن روی سطح خنک داشته باشد. هرگز گربه را در ماشین یا بالکن آفتابگیر رها نکنید.
نفسنفس زدن با دهان باز، بیحالی شدید، تلوتلو خوردن یا استفراغ در هوای گرم میتواند نشانهی گرمازدگی باشد. در این حالت گربه را به جای خنک ببرید و فوراً با دامپزشک تماس بگیرید.
گربههای بریتیش به مراقبتهای پیچیده نیاز ندارند، اما چند نکته در این نژاد از همه مهمتر است.
بریتیش کمتحرک است و به غذا علاقه دارد؛ ترکیبی که آن را مستعد چاقی میکند. غذای کامل و متعادل متناسب با سن (بچه گربه، بالغ، سالمند) انتخاب کنید و مقدار آن را بر اساس وزن و میزان فعالیت تنظیم کنید، نه بر اساس اشتهای گربه. برای حساب کردن سهم روزانه، راهنمای مقدار غذای روزانه گربه را بخوانید.
ظرف غذای همیشه پُر، دادن غذای سفره و خوراکی تشویقی زیاد، سه عامل اصلی چاقی در این نژادند. هر ماه گربه را وزن کنید. اگر دندهها زیر دست بهسختی حس میشوند یا از بالا کمر مشخصی ندارد، با دامپزشک دربارهی برنامهی کاهش تدریجی وزن مشورت کنید. بعد از عقیمسازی هم معمولاً نیاز انرژی کم میشود.
بریتیش خودش سراغ ورزش نمیرود؛ شما باید او را به بازی دعوت کنید. دو تا سه جلسهی کوتاه ۱۰ تا ۱۵ دقیقهای بازی در روز با چوب پَر، توپ یا اسباببازیهای تعقیبی کافی است. برای اینکه بدانید چه مقدار تحرک لازم است، مطلب نیاز گربه به ورزش را ببینید و برای ایدههای عملی، بازیهای سرگرمکننده برای گربه در خانه کمکتان میکند.
موی کوتاه و متراکم شورتهیر هفتهای یک تا دو بار برس زدن میخواهد؛ در فصلهای ریزش (بهار و پاییز) دفعات را بیشتر کنید تا موی مرده کمتر بلعیده شود و روی مبلها نریزد. لانگهیرها معمولاً چند بار در هفته به برس نیاز دارند. ریزش فصلی طبیعی است، اما اگر نقاط بیمو یا پوست قرمز دیدید، مطلب علت ریزش موی گربه را بخوانید و گربه را به دامپزشک نشان دهید.
بیماری لثه و پلاک دندان در همهی گربهها شایع است و بریتیش هم استثنا نیست. اگر گربه از بچگی به مسواک مخصوص گربه عادت کند، بهترین پیشگیری است؛ بوی بد دهان، قرمزی لثه یا جویدن یکطرفه را جدی بگیرید. ناخنها را هر چند هفته یک بار کوتاه کنید و گوشها را فقط از بیرون و با دستمال نرم بررسی و تمیز کنید.
معاینهی سالانهی دامپزشکی (و در سالمندی هر شش ماه)، واکسیناسیون و ضدانگل طبق برنامهای که دامپزشک تعیین میکند، و ثبت منظم وزن، پایهی سلامت گربه بریتیش است. در این نژاد از دامپزشک بخواهید در معاینهها به صدای قلب هم دقت ویژه کند.
یک جای خواب نرم و گرم، اسکرچر محکم، چند جای بلند برای تماشای بیرون، ظرف خاک تمیز و دور از ظرف غذا و گوشهای آرام برای استراحت، محیطی میسازد که بریتیش در آن آرام و شاد زندگی کند. نگهداری کاملاً داخل خانه، خطر تصادف، دعوا و بیماریهای عفونی را کم میکند.

گربه بریتیش مشکلات ساختاری بزرگ برخی نژادها (مثل صورت خیلی پهن پرشین یا غضروف ناهنجار اسکاتیش فولد) را ندارد و بهطور کلی نژاد قویبنیهای است. اما «سالمترین نژاد» هم نیست؛ چند بیماری ارثی در آن مستند شده که باید قبل از خرید دربارهشان سؤال کنید.
کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک شایعترین بیماری قلبی گربههاست. در این بیماری دیوارهی عضلهی قلب بیش از حد ضخیم میشود، حفرهی قلب کوچکتر میشود و قلب نمیتواند بهخوبی پر شود. بیماری در برخی نژادها از جمله بریتیش شورتهیر زمینهی ارثی دارد.
در یک مطالعه در دانمارک (Granström و همکاران، ۲۰۱۱) که ۳۲۹ گربه بریتیش برای غربالگری با اکوکاردیوگرافی بررسی شدند، حدود ۸٫۵٪ مبتلا بودند و در نرها بسیار بیشتر از مادهها دیده شد. میانهی سن تشخیص حدود ۲٫۷ سال بود و برخی گربهها در ۱۰ ماهگی مبتلا بودند. این عدد مربوط به همان گروه است و برای همهی بریتیشهای دنیا قطعی نیست.
مشکل HCM این است که اغلب تا مراحل پیشرفته علامتی ندارد. نشانههایی که باید فوراً شما را نزد دامپزشک ببرد:
برای HCM در بریتیش هنوز تست ژنتیکی معتبری مثل آنچه برای مین کون و رگدال وجود دارد معرفی نشده است. بنابراین روش اصلی غربالگری، اکوکاردیوگرافی (سونوگرافی قلب) توسط دامپزشک با تجربه در قلب است. پرورشدهندهی مسئول، گربههای مولد را بهطور دورهای اکو میکند.
در بیماری کلیهی پلیکیستیک، کیستهای پُر از مایع از بدو تولد در کلیهها وجود دارند و با گذر زمان بزرگتر میشوند و ممکن است در میانسالی به نارسایی کلیه برسند. این بیماری بیشتر در پرشین شناخته شده، اما به دلیل آمیختگی تاریخی، در برخی خطوط بریتیش هم دیده میشود. دربارهی این بیماری در نژاد مادر، مطلب نگهداری گربه پرشین را هم ببینید.
علائم معمولاً دیر ظاهر میشوند: پرنوشی و پرادراری، بیاشتهایی، کاهش وزن، استفراغ و بیحالی. درمان قطعی ندارد، اما تشخیص زودهنگام به دامپزشک اجازه میدهد با مدیریت تغذیه و مراقبت، پیشرفت آن را کندتر کند. برای جهش ژنی رایج PKD تست DNA وجود دارد و سونوگرافی کلیه هم کمککننده است؛ از فروشنده نتیجهی تست والدین را بخواهید.
بخش قابل توجهی از گربههای بریتیش گروه خونی B دارند که در گربههای معمولی نادرتر است. این موضوع دو پیامد دارد: اگر روزی گربهی شما به تزریق خون نیاز داشته باشد، تعیین گروه خون و تطابق آن حیاتی است؛ و در جفتگیری مادر B با پدر A، بچه گربهها ممکن است با خوردن شیر اول مادر دچار واکنش خونی خطرناک شوند. به همین دلیل پرورش بریتیش کار آماتوری نیست.
چاقی شایعترین مشکل قابل پیشگیری در بریتیش است. اضافهوزن خطر دیابت، دردهای مفصلی، مشکلات کبدی و ناتوانی در تمیز کردن بدن را بالا میبرد و فشار بیشتری هم به قلب میآورد. کنترل سهم غذا و بازی روزانه، بهترین «درمان» پیشگیرانه است.
التهاب لثه، پلاک و جرم دندان و تحلیل دندان در گربههای بالغ همهی نژادها رایج است. بهداشت دهان، معاینهی دندان در ویزیت سالانه و در صورت نیاز جرمگیری زیر نظر دامپزشک، از درد و از دست رفتن دندان پیشگیری میکند.
وقتی تصمیم به خرید گربه بریتیش میگیرید، چند نکتهی مهم تفاوت یک همراه سالم پانزدهساله با یک بچه گربهی بیمار و هزینههای درمانی سنگین را رقم میزند. این نکات را قدمبهقدم بررسی کنید.
بچه گربهی نژادی را زودتر از ۱۲ تا ۱۳ هفتگی تحویل نگیرید. انجمن GCCF بریتانیا به پرورشدهندگانش اجازه نمیدهد بچه گربه را زودتر از هفت روز بعد از کامل شدن دورهی واکسن اولیه واگذار کنند؛ که در عمل یعنی حداقل ۱۳ هفتگی. بچه گربهای که در ۶ تا ۸ هفتگی از مادر جدا شده، از نظر ایمنی و رفتاری آسیبپذیرتر است.
حتماً مادر بچه گربهها و محل نگهداری را ببینید؛ حضوری یا حداقل با تماس تصویری زنده، نه با عکس و فیلم ارسالی. مادر باید آرام، تمیز و سالم باشد و بچهها در محیط خانگی و تمیز بزرگ شده باشند، نه در قفسهای شلوغ کنار دهها گربهی دیگر.
از فروشنده بپرسید آیا والدین برای HCM اکوکاردیوگرافی شدهاند، تست DNA برای PKD دارند و گروه خونیشان مشخص است یا نه. پرورشدهندهی مسئول این سؤالها را غیرعادی نمیداند و مدارکش را نشان میدهد. پاسخهایی مثل «نژاد بریتیش اصلاً بیماری ندارد» یا «تست لازم نیست» خودش یک هشدار است.
شناسنامهی معتبر را یک انجمن رسمی ثبت نژاد صادر میکند و نام ثبتی، شمارهی ثبت و والدین را حداقل تا سه نسل نشان میدهد. شمارهی ثبت باید از همان انجمن قابل استعلام باشد. کاغذی که فقط مهر فروشگاه یا امضای فروشنده را دارد، شناسنامهی نژادی نیست. اگر فروشنده ادعای «وارداتی» یا «شناسنامهدار» میکند، نام انجمن و شمارهی ثبت را بگیرید و خودتان بررسی کنید.
در همان یکی دو روز اول، بچه گربه را برای معاینهی کامل، بررسی انگل و قارچ و مرور کارت واکسن نزد دامپزشک ببرید. پیش از خرید با فروشنده توافق کنید اگر دامپزشک بیماری جدی تشخیص داد چه میشود. برای هفتههای اول در خانهی جدید، راهنمای نگهداری از بچه گربه را کنار دستتان داشته باشید.
گاهی گربههای بریتیش یا مخلوط بریتیش، به دلیل مهاجرت یا شرایط صاحب قبلی، برای واگذاری آگهی میشوند. سرپرستی یک گربهی بالغ که شخصیت و وضعیت سلامتش مشخص است، میتواند انتخابی منطقی و انسانی باشد؛ فقط همان معاینهی دامپزشکی را فراموش نکنید.
دربارهی قیمت: قیمت گربه بریتیش در ایران بسته به رنگ، مدارک، سن و شهر بسیار متفاوت است و پتسازه عددی اعلام نمیکند. قیمت خیلی پایینتر از بازار معمولاً نشانهی مشکل است، اما قیمت بالا هم بهخودیخود تضمین سلامت یا اصالت نیست.
| چه چیزی را بررسی کنید | نشانهی خوب | زنگ خطر |
|---|---|---|
| سن تحویل | ۱۲ تا ۱۳ هفتگی یا بیشتر | کمتر از ۱۰ هفته |
| والدین | دیدن مادر، اطلاعات پدر | «مادر در شهر دیگر است» |
| تستهای سلامت | اکوی قلب والدین، تست PKD | «این نژاد بیماری ندارد» |
| مدارک | شناسنامهی انجمن رسمی با شمارهی قابل استعلام | کاغذ با مهر فروشگاه |
| واکسن و انگل | کارت با مهر و امضای دامپزشک | بدون کارت یا «خودمان زدیم» |
| ظاهر بچه گربه | چشم و بینی تمیز، فعال و کنجکاو | عطسه، اسهال، شکم برآمده، بیحالی |
| روش فروش | دیدار حضوری، زمان برای تصمیم | بیعانهی آنلاین، عجله |
| مزایا | معایب |
|---|---|
| آرام، کمصدا و مناسب آپارتمان | مستعد چاقی در صورت کمتحرکی |
| صبور با کودکان آرام و حیوانات دیگر | معمولاً از بغل شدن خوشش نمیآید |
| نگهداری موی ساده (شورتهیر) | ریزش موی فصلی قابل توجه |
| تحمل نسبی تنهایی کوتاهمدت | زمینهی ارثی HCM و احتمال PKD در برخی خطوط |
| ظاهر مخملی و دوستداشتنی | حساس به گرمای شدید تابستان به دلیل موی متراکم |
| قویبنیه، بدون ناهنجاری ساختاری شدید | بازار پرکلاهبرداری در خرید |
پتسازه برخی لوازم خانگی حیوانات را میفروشد؛ پیشنهادهای زیر بر اساس نیازهای این نژاد انتخاب شدهاند و خرید آنها الزامی نیست.
بله. گربه بریتیش آرام، کمصدا و کمتحرک است و در آپارتمان بهخوبی زندگی میکند؛ فقط باید برایش بازی روزانه، جای بلند برای تماشا و اسکرچر فراهم کنید تا چاق و بیحوصله نشود.
معمولاً حدود ۱۲ تا ۱۵ سال و گاهی بیشتر. سلامت قلب والدین، کنترل وزن، زندگی داخل خانه و معاینههای منظم دامپزشکی بیشترین اثر را بر عمر آن دارند.
بیشتر بریتیشها وابسته و مهرباناند اما از بلند شدن و بغل شدن طولانی خوششان نمیآید. ترجیح میدهند کنار شما بنشینند یا دنبالتان در خانه بیایند. به انتخاب خود گربه احترام بگذارید.
اسکاتیش فولد گوشهای تاخورده دارد که ناشی از یک ژن مؤثر بر غضروف بدن است و مشکلات مفصلی به همراه دارد. بریتیش گوش صاف و طبیعی دارد. بچههای گوشصاف اسکاتیش شبیه بریتیشاند، اما در بسیاری از انجمنها نژاد جداگانهای به حساب میآیند.
ریزش آن متوسط است ولی به دلیل تراکم زیاد مو، در بهار و پاییز محسوستر میشود. برس زدن منظم هفتهای یک تا دو بار (در فصل ریزش بیشتر) مقدار موی ریخته در خانه را کم میکند.
از ظاهر یک بچه گربه نمیشود با اطمینان اصالت را تشخیص داد. دیدن والدین، شناسنامه از یک انجمن رسمی با شمارهی ثبت قابل استعلام و سابقهی پرورشدهنده، مطمئنترین نشانهها هستند.
نرها معمولاً درشتتر و گاهی آرامتر و وابستهترند و مادهها کمی مستقلتر؛ اما شخصیت هر گربه متفاوت است. در نرها HCM در برخی مطالعات شایعتر گزارش شده، پس سابقهی سلامت والدین مهمتر از جنسیت است.
اگر همراهی آرام، مهربان و مستقل برای آپارتمان میخواهید و حاضرید وزن گربه را جدی بگیرید، گربه بریتیش انتخاب عالیای است. نکات حیاتی قبل از خرید را فراموش نکنید: سن تحویل مناسب، دیدن مادر، تست قلب و کلیهی والدین و شناسنامهی قابل استعلام.
اگر هنوز بین چند نژاد مردد هستید، لیست نژادهای محبوب گربه را مقایسه کنید یا سایر پروفایلها را در معرفی نژاد گربهها ببینید. و وقتی بریتیشتان به خانه آمد، برای انتخاب اسم گربه هم ایدههای زیادی داریم.
گربه بابتیل ژاپنی نژادی قدیمی، باهوش و پرانرژی از ژاپن است که با دم کوتاه و پومپومیاش از هر گربه دیگری متمایز…
۲۰ دقیقه مطالعه ادامهٔ مطلب
گربه بیرمن (Birman) که به «گربه مقدس برمه» هم شناخته میشود، نژادی نیمهبلندمو با چشمان آبی، الگوی رنگی کالرپوینت و چهار پنجه…
۲۱ دقیقه مطالعه ادامهٔ مطلب
گربه رگدال یکی از نژادهای محبوب و دوستداشتنی گربههای خانگی است که به دلیل رفتار آرام و دوستانهاش معروف است. این نژاد…
۱۹ دقیقه مطالعه ادامهٔ مطلب
گربه مین کون یکی از محبوبترین نژادهای گربه در جهان است؛ نژادی درشتاندام، پرمو و بسیار اجتماعی که بهخاطر جثه بزرگ و…
۲۰ دقیقه مطالعه ادامهٔ مطلب