غذای توله سگ: از شیر خشک توله بیمادر تا غذای چهار ماهگی
غذای توله سگ به سنش بستگی دارد: نوزاد فقط شیر مادر یا شیر خشک مخصوص توله سگ میخورد، و نه باید به…
۱۴ دقیقه مطالعه ادامهٔ مطلب
سگ گلدن رتریور (Golden Retriever) نژادی بزرگ، مهربان و خانوادهدوست از اسکاتلند است که برای آوردن پرندههای شکارشده پرورش یافت. برای خانوادهای فعال که روزانه وقت پیادهروی، بازی و برسکشی دارد عالی است، اما برای آپارتمان کوچک، زندگی کمتحرک یا حساسیت شدید به موی سگ انتخاب مناسبی نیست.
گلدن رتریور یکی از محبوبترین نژادهای سگ در جهان و در ایران است. در این راهنما از تاریخچه و ویژگیهای ظاهری تا خلقوخو، نیازهای مراقبتی، بیماریهای شایع این نژاد و نکات انتخاب توله در ایران را بررسی میکنیم تا پیش از آوردن این سگ به خانه، تصویری واقعی از زندگی با آن داشته باشید.
| ویژگی | توضیح |
|---|---|
| نامهای دیگر | گلدن، رتریور طلایی، Golden Retriever |
| خاستگاه | اسکاتلند (قرن نوزدهم میلادی) |
| گروه | سگهای شکاری آورنده (گاندگ / اسپورتینگ) |
| اندازه | بزرگ |
| قد (تا شانه) | نر حدود ۵۶ تا ۶۱ سانتیمتر، ماده حدود ۵۱ تا ۵۷ سانتیمتر |
| وزن | حدود ۲۵ تا ۳۴ کیلوگرم (نرها سنگینتر) |
| طول عمر | معمولاً ۱۰ تا ۱۳ سال |
| پوشش و ریزش مو | دولایه، نیمهبلند؛ ریزش مو زیاد، بهویژه در فصلهای پرریزش |
| سطح انرژی | بالا؛ روزانه دستکم یک تا دو ساعت فعالیت |
| مناسب برای | خانوادههای فعال، کودکان، سایر حیوانات (با اجتماعیسازی)، صاحبان تازهکار متعهد |
| کمتر مناسب برای | آپارتمان کوچک بدون برنامه پیادهروی، تنها ماندن طولانی، افراد دارای آلرژی به سگ |
نژاد گلدن رتریور در قرن نوزدهم در اسکاتلند توسعه یافت. هدف از پرورش این نژاد، ایجاد سگی بود که پرندههای شکارشده را از آب و خشکی، سالم و بدون آسیب به دهان، برای شکارچی بیاورد؛ کاری که در زمینهای مرطوب و ناهموار ارتفاعات اسکاتلند مهارت خاصی میخواست.
سر دادلی مارجوریبنکس، که بعدها لرد توییدموث نامیده شد، در املاک خود به نام گیساکان برنامه پرورش را پیش برد. او در دهه ۱۸۶۰ یک سگ نر زردرنگ به نام «Nous» را که از یک تولهگروه رتریورهای سیاه موجدار به دنیا آمده بود به دست آورد و آن را با مادهای از نژاد اسپانیل آبی تویید (Tweed Water Spaniel) به نام «Belle» جفتگیری کرد.
از این پیوند، در سال ۱۸۶۸ چهار توله زردرنگ به دنیا آمدند که پایهگذار نژاد گلدن رتریور امروزی شدند. اسپانیل آبی تویید امروز نژادی منقرضشده است. در نسلهای بعد، خون رتریورهای دیگر، ستر ایرلندی و بلادهاند نیز به این خط اضافه شد.
گلدن رتریورها در سال ۱۹۰۳ نخستین بار در باشگاه کنل بریتانیا (Kennel Club) در کنار فلتکوت رتریورها ثبت شدند. در اوایل دهه ۱۹۱۰ بهعنوان نژادی مستقل شناخته شدند و از سال ۱۹۲۰، با تأسیس باشگاه گلدن رتریور، نام رسمی «Golden Retriever» را گرفتند. در آمریکا، انجمن کنل آمریکا (AKC) این نژاد را در سال ۱۹۲۵ به رسمیت شناخت.

در ابتدا، گلدن رتریورها بیشتر بهعنوان سگهای شکاری مورد استفاده قرار میگرفتند. این سگها توانایی بالایی در بازیابی پرندگان شکارشده از آب و خشکی داشتند و به دلیل هوش بالا و طبیعت همکاریجو، بهراحتی آموزش میدیدند.
همین ویژگیها باعث شد امروز گلدن رتریور علاوه بر سگ خانواده، در نقش سگ راهنمای افراد کمبینا، سگ کمکرسان، سگ جستوجو و نجات و سگ درمانی نیز به کار برود.
گلدن رتریورها سگهای متوسط تا بزرگی با بدنی متناسب و عضلانی هستند. وزن آنها معمولاً بین ۲۵ تا ۳۴ کیلوگرم است. قد نرها تا شانه حدود ۵۶ تا ۶۱ سانتیمتر و مادهها کمی کوتاهتر، حدود ۵۱ تا ۵۷ سانتیمتر است؛ استاندارد بریتانیا و آمریکا در این اعداد اندکی تفاوت دارند.
توله گلدن رشد سریعی دارد و معمولاً تا حدود یکسالگی به قد نهایی نزدیک میشود، اما پر شدن سینه و کامل شدن عضلات تا دو سالگی ادامه پیدا میکند. به همین دلیل کنترل وزن و پرهیز از فعالیتهای پرفشار در دوران رشد اهمیت زیادی دارد.
پوشش گلدن رتریورها دولایه است: یک لایه زیرین نرم و متراکم که عایق است، و یک لایه رویی صاف یا کمی موجدار که آب را دفع میکند. طول مو نیمهبلند است و روی سینه، پشت پاها، زیر دم و گوشها پرهای بلندتری دارد.
رنگ پوشش همه طیفهای طلایی و کرم را شامل میشود؛ از کرم بسیار روشن تا طلایی تیره. سگهایی که با عنوان «گلدن سفید» یا «گلدن پلاتینیوم» فروخته میشوند همان رنگ کرم روشن هستند، نه نژاد یا نوعی کمیاب؛ «گلدن قرمز» هم طلایی تیره است. رنگ روشنتر به معنای سلامت یا اصالت بیشتر نیست.
در بازار گاهی از «گلدن انگلیسی» و «گلدن آمریکایی» صحبت میشود. اینها نژادهای جدا نیستند، بلکه خطوط پرورشی با تفاوتهای ظاهریاند. خط بریتانیایی معمولاً سر پهنتر، بدن کمی پرتر و رنگ روشنتر دارد و خط آمریکایی بلندقدتر، کشیدهتر و معمولاً طلاییتر است. خطوط کاری (شکار و مسابقه) هم معمولاً لاغرتر و پرانرژیترند.
گلدن رتریورها به خاطر طبیعت دوستانه، آرام و مردمدوست خود معروف هستند. آنها معمولاً وفادار، مهربان و سازگار با محیطهای مختلف هستند و از حضور کنار اعضای خانواده بیشترین لذت را میبرند.
باید بدانید که گلدن، بهویژه تا دو یا سه سالگی، سگی پرشور و بازیگوش است. پریدن روی مهمان، به دهان گرفتن هر چیزی که پیدا میکند و شیطنت در خانه در این دوره طبیعی است و با آموزش و تحرک کافی کنترل میشود. آرام شدن رفتار معمولاً بعد از بلوغ کامل اتفاق میافتد.
این نژاد هوشمند است و بهراحتی آموزش میپذیرد. گلدن رتریورها از چالشهای ذهنی لذت میبرند، به پاداش غذایی و تشویق کلامی واکنش خوبی نشان میدهند و بهسرعت مفاهیم جدید را یاد میگیرند. به همین دلیل در فهرستهای رایج «آموزشپذیرترین نژادها» معمولاً در رتبههای بالا قرار دارند.
در عین حال، گلدن نسبت به برخورد تند حساس است. داد زدن، کتک زدن یا روشهای مبتنی بر ترساندن اعتمادش را از بین میبرد و ممکن است به ترس یا اضطراب منجر شود.
خیر. گلدن ممکن است با دیدن غریبه پارس کند و هشدار بدهد، اما ذاتاً به آدمها اعتماد دارد و معمولاً از غریبهها استقبال میکند. اگر هدف اصلی شما محافظت از خانه یا ویلا است، بهتر است پیش از تصمیم، راهنمای برترین سگهای نگهبان را بخوانید و بدانید هر نژاد چه نیازهایی دارد.
گلدن رتریورها با کودکان بسیار خوب رفتار میکنند. آنها صبور و مهربان هستند و معمولاً بهراحتی با کودکان بازی میکنند. با این حال، یک گلدن جوان و پرانرژی ممکن است کودک خردسال را هنگام بازی ناخواسته زمین بیندازد.
بازی سگ و کودک زیر هفت یا هشت سال همیشه باید زیر نظر بزرگسال باشد. به کودکان بیاموزید هنگام غذا خوردن یا خواب سراغ سگ نروند و گوش و دم او را نکشند؛ مهربانترین سگ هم در صورت درد یا ترس ممکن است واکنش نشان دهد.
این نژاد با سایر حیوانات خانگی نیز معمولاً سازگاری خوبی دارد. گلدن رتریوری که از تولهگی با سگها و گربهها آشنا شده باشد، معمولاً بهراحتی با آنها همزیستی میکند. معرفی حیوان جدید باید تدریجی باشد و غریزه دنبال کردن پرنده را هم در نظر بگیرید؛ پرندههای خانگی را دور از دسترس نگه دارید.
این سگها میتوانند در آپارتمان زندگی کنند، اما فقط اگر نیاز روزانهشان به تحرک برطرف شود. آپارتمان متوسط یا بزرگ، دسترسی به پارک یا فضای باز و دستکم دو نوبت پیادهروی در روز حداقل شرایط است. گلدن کمتحرک در آپارتمان کوچک خیلی زود بیقرار، پرسروصدا یا تخریبگر میشود.
به ریزش مو هم فکر کنید: در فضای بسته، موی طلایی روی فرش، مبل و لباسها دیده میشود. ساختمانهایی که آسانسور ندارند هم برای سگ مسن یا دچار مشکل مفصلی چالش جدی هستند. پیش از آوردن سگ، قوانین ساختمان و محدودیتهای شهری گردش با سگ را هم بررسی کنید، چون در شهرهای مختلف ایران یکسان نیست.
این نژاد در خانههای دارای حیاط میتواند بهخوبی زندگی کند. حیاط به او امکان میدهد تا انرژی خود را تخلیه کند و آزادانه بازی کند. اما حیاط جایگزین پیادهروی و وقت گذاشتن نیست؛ گلدن سگ «بیرون خانه» نیست و نگهداری دائمی او در حیاط، پشتبام یا با قلاده بسته، او را افسرده و مضطرب میکند.
گلدن رتریور به ارتباط با انسان وابسته است و تنها ماندن طولانی را خوب تحمل نمیکند. اگر بیشتر روز سر کار هستید، به کسی نیاز دارید که در میانه روز سگ را بیرون ببرد. تنها گذاشتن تدریجی از تولهگی، اسباببازیهای فکری و خسته کردن سگ پیش از رفتن، به کاهش اضطراب جدایی کمک میکند.
پوشش دولایه و ضخیم گلدن او را در گرما آسیبپذیر میکند. در تابستانهای گرم ایران، بهویژه در شهرهای جنوبی و کویری، پیادهروی را به صبح زود و بعد از غروب منتقل کنید، آسفالت داغ را با کف دست امتحان کنید و همیشه آب خنک و سایه در دسترس بگذارید.
هرگز سگ را حتی چند دقیقه در خودروی پارکشده رها نکنید. تراشیدن کامل موی گلدن هم توصیه نمیشود؛ لایه زیرین در برابر آفتاب نقش محافظ دارد و موی تراشیدهشده ممکن است ناهموار دوباره رشد کند. به جای آن، برسکشی منظم موهای مرده را خارج میکند و گردش هوا را بهتر میکند.
تغذیه مناسب برای گلدن رتریورها بسیار مهم است. تولهها بهتر است غذای مخصوص رشد نژادهای بزرگ بخورند که انرژی و کلسیم آن برای رشد آهسته و متعادل مفاصل تنظیم شده است. زیادهروی در غذا یا افزودن خودسرانه مکمل کلسیم در دوران رشد میتواند به مفاصل آسیب بزند.
گلدنها عاشق غذا هستند و بهراحتی چاق میشوند؛ اضافهوزن فشار روی مفصل ران و آرنج را بیشتر میکند. غذا را با پیمانه اندازه بگیرید، تشویقیها را در سهم روزانه حساب کنید و طوری وزن را حفظ کنید که دندهها با لمس ملایم احساس شوند و از بالا کمر مشخص باشد.
شکلات، انگور و کشمش، پیاز و سیر، و آدامس یا خوراکیهای حاوی زایلیتول برای سگ سمیاند. مقدار دقیق غذا و نوع آن را با توجه به سن، وزن و میزان فعالیت، با دامپزشک خود تنظیم کنید.
گلدن رتریورها به ورزش روزانه نیاز دارند. یک گلدن بالغ و سالم باید دستکم یک تا دو ساعت در روز فعالیت بدنی داشته باشد تا انرژی خود را تخلیه کند؛ باشگاه کنل بریتانیا برای این نژاد بیش از دو ساعت فعالیت روزانه را پیشنهاد میکند. بخشی از این زمان میتواند پیادهروی آرام و بخشی بازی پرتحرک باشد.
برای تولهها قاعده متفاوت است: تا کامل شدن رشد (حدود ۱۲ تا ۱۸ ماهگی) از دویدن طولانی روی آسفالت، پریدن مکرر از ارتفاع و بالا و پایین رفتن زیاد از پله پرهیز کنید. چند نوبت بازی و پیادهروی کوتاه بهتر از یک جلسه طولانی و خستهکننده است.
بازیهایی مانند آوردن توپ، دویدن و شنا از جمله فعالیتهای پیشنهادی برای گلدن رتریورها هستند. این بازیها علاوه بر تخلیه انرژی به تقویت ارتباط بین صاحب و سگ نیز کمک میکنند.

فعالیت ذهنی هم به همان اندازه مهم است: پنهان کردن غذا و بو کشیدن برای یافتنش، اسباببازیهای پازلی، آموزش ترفندهای جدید و بازی «بیاور و بده» غریزه آوردن این نژاد را به شکل سالمی تخلیه میکند. پس از شنا، گوشها و موی زیرین را کامل خشک کنید.
گلدن رتریورها نیاز به نظافت منظم دارند. برس زدن منظم و بررسی منظم گوشها و دندانها برای جلوگیری از مشکلات بهداشتی ضروری است. این نژاد در تمام سال مو میریزد و معمولاً دو بار در سال ریزش شدیدتری دارد که در آن زمان برسکشی روزانه لازم است.
| کار | دفعات پیشنهادی | نکته |
|---|---|---|
| برسکشی | ۲ تا ۳ بار در هفته؛ در فصل ریزش روزانه | برس سیمی و شانه دندانهپهن برای لایه زیرین |
| حمام | هر چند هفته یا هنگام آلودگی | فقط شامپوی مخصوص سگ؛ خشک کردن کامل |
| بررسی و تمیز کردن گوش | هفتگی و بعد از شنا | بو، قرمزی یا خاراندن زیاد: مراجعه به دامپزشک |
| مسواک زدن | چند بار در هفته | خمیردندان مخصوص سگ، نه انسان |
| کوتاه کردن ناخن | هر ۳ تا ۴ هفته | صدای ناخن روی سرامیک یعنی بلند شده است |
| مرتب کردن موی کف پا و گوش | هر ۱ تا ۲ ماه | کوتاه کردن مرتب، نه تراشیدن کامل بدن |
آموزش گلدن رتریورها باید با اصول اولیه مانند نشستن، آمدن و ماندن آغاز شود. این دستورات پایه به ایجاد ارتباط بهتر بین سگ و صاحب کمک میکنند. جلسههای کوتاه پنج تا ده دقیقهای، چند بار در روز، با پاداش غذایی کوچک و تشویق بهترین نتیجه را میدهد. برای جزئیات روشها، راهنمای کامل تربیت سگ را ببینید.
آموزش دستشویی را از روز اول با برنامه منظم شروع کنید: بیرون بردن بعد از خواب، بعد از غذا و بعد از بازی، و تشویق فوری در جای درست. دعوا کردن بعد از اتفاق فقط سگ را از شما میترساند.
هفتههای سوم تا حدود چهاردهم زندگی حساسترین دوره برای آشنایی توله با صداها، آدمها، سگهای آرام، خودرو و محیطهای مختلف است. این آشنایی باید مثبت و تدریجی باشد. تا کامل شدن واکسنها، از محیطهایی که سگهای ناشناس زیادی رفتوآمد دارند پرهیز کنید و زمانبندی را با دامپزشک هماهنگ کنید.
بعد از آموزش اصول اولیه، میتوان به تمرینات پیشرفتهتری مانند آوردن اشیا، انجام دستورات پیچیدهتر، کار با بو و حتی شرکت در مسابقات اطاعت و چابکی پرداخت. این تمرینها ذهن گلدن را درگیر میکنند و بسیاری از رفتارهای ناخواسته ناشی از بیحوصلگی را کاهش میدهند.
گلدن رتریور بهطور کلی سگ مقاومی است، اما برخی بیماریها در این نژاد بیشتر از میانگین گزارش شدهاند. دانستن علائم به شما کمک میکند زودتر به دامپزشک مراجعه کنید. تشخیص و درمان هر مشکلی فقط با دامپزشک است.
سرطان در مطالعات مختلف یکی از علتهای اصلی مرگ گلدن رتریورها بوده است؛ سهم آن در بررسیهای آمریکایی بیشتر از بررسیهای اروپایی گزارش شده است. همانژیوسارکوما (سرطان رگهای خونی)، لنفوما (سرطان غدد لنفاوی) و تومورهای ماستوسیتی پوست از انواعی هستند که در این نژاد بیشتر دیده شدهاند.
این یعنی هر گلدنی سرطان نمیگیرد، اما معاینه منظم اهمیت دارد. هر توده جدید زیر پوست، بزرگ شدن غدد زیر فک یا پشت زانو، کاهش وزن بیدلیل، ضعف ناگهانی، رنگپریدگی لثه یا بزرگ شدن شکم را جدی بگیرید. زمان مناسب عقیمسازی را هم با دامپزشک بررسی کنید، چون برخی مطالعات در این نژاد عقیمسازی خیلی زودهنگام را با افزایش برخی مشکلات مفصلی و سرطانها مرتبط دانستهاند.
آبمروارید ارثی، آتروفی پیشرونده شبکیه (PRA) که به کاهش تدریجی بینایی میانجامد، و التهاب عنبیه همراه با کیستهای رنگدانهای از مشکلات چشمی گزارششده در این نژادند. برای برخی انواع PRA تست ژنتیک وجود دارد. قرمزی، کدر شدن چشم، چشمک زدن مداوم یا برخورد سگ به اشیا در تاریکی دلیل مراجعه به دامپزشک است.

آلرژیهای پوستی: این نژاد ممکن است به آلرژیهای پوستی حساس باشد که میتواند باعث خارش، التهاب و ناراحتی شود.
درماتیت آتوپیک: درماتیت آتوپیک نوعی آلرژی به عوامل محیطی مثل گرده و گردوغبار است که باعث خشکی، قرمزی و خارش پوست، لیسیدن مداوم پنجهها و عفونتهای تکراری گوش میشود.
زخمهای داغ (هات اسپات) و ایکتیوز: لکههای قرمز، مرطوب و دردناکی که سریع بزرگ میشوند، بهویژه در هوای گرم و مرطوب یا وقتی موی زیرین خیس بماند. ایکتیوز هم یک بیماری ارثی پوستی با پوستهریزی شبیه شوره است که برایش تست ژنتیک وجود دارد.
عفونت گوش: گوشهای آویزان و پرمو، بهخصوص بعد از شنا یا حمام، محیط مناسبی برای عفونت است. بوی بد، ترشح، تکان دادن سر یا خاراندن گوش را به دامپزشک نشان دهید.
کمکاری تیروئید در گلدن رتریورها نسبتاً شایع گزارش شده است. افزایش وزن بدون پرخوری، بیحالی، تحمل کم سرما و ریزش یا کمپشت شدن مو ممکن است نشانه آن باشد و فقط با آزمایش خون توسط دامپزشک تشخیص داده میشود. چاقی هم در این نژاد بسیار رایج است و بسیاری از مشکلات مفصلی را بدتر میکند.
گلدن رتریورها معمولاً ۱۰ تا ۱۳ سال عمر میکنند. در یک مطالعه بزرگ بریتانیایی در سال ۲۰۲۴، میانه امید به زندگی این نژاد حدود ۱۳ سال گزارش شد. حفظ وزن مناسب، تحرک منظم، معاینه سالانه (و از حدود هفتسالگی دوبار در سال) و پیگیری زودهنگام علائم، بیشترین تأثیر را در عمر طولانیتر دارد.
پرورشدهنده مسئول به شما اجازه میدهد مادر و محل نگهداری تولهها را ببینید، نتایج معاینه مفصل ران، آرنج، چشم و قلب والدین را نشان میدهد، دفترچه واکسن و ضدانگل را که دامپزشک پر کرده ارائه میکند و درباره شرایط زندگی شما سؤال میکند. توله را زودتر از هشت هفتگی از مادر جدا نمیکند.
پذیرش یک گلدن بالغ از پناهگاهها یا خانوادههایی که به هر دلیل توان نگهداری ندارند هم گزینه خوبی است. سگ بالغ شخصیت مشخصی دارد و دوران پرشور تولهگی را پشت سر گذاشته است؛ فقط سابقه سلامت و رفتارش را تا جای ممکن بپرسید.
گلدن و لابرادور هر دو رتریورهای خانوادهدوست و آموزشپذیرند و بسیاری میان این دو مردد میشوند. تفاوت اصلی در پوشش است: گلدن موی نیمهبلند و پرتری دارد که برسکشی بیشتری میخواهد و در گرما حساستر است، در حالی که موی کوتاه لابرادور نظافت سادهتری دارد. لابرادور معمولاً کمی عضلانیتر و پرانرژیتر است و گلدن کمی نرمخوتر و حساستر. برای مقایسه کامل، معرفی سگ لابرادور رتریور را بخوانید.
اگر به موی سگ حساسیت دارید، هیچکدام از این دو انتخاب مناسبی نیست. هیچ نژادی کاملاً ضدحساسیت نیست، چون مواد حساسیتزا در بزاق و پوسته پوست هم هستند؛ اما نژادهای کمریزش مانند سگ پودل معمولاً موی کمتری در خانه پخش میکنند. سگ هاسکی هم مانند گلدن پوشش دولایه و ریزش زیاد دارد، اما استقلال و تمایل به فرار بیشتری دارد.
گلدن رتریورها یکی از محبوبترین نژادهای سگ در جهان هستند و بسیاری از خانوادهها از نگهداری این نژاد لذت میبرند. با این حال، مانند هر نژاد دیگری، گلدن رتریورها نیز مزایا و معایب خاص خود را دارند.

پتسازه برخی لوازم خانگی و سفر حیوانات را میفروشد؛ غذا و دارو نمیفروشد. فهرست زیر بر اساس نیازهای واقعی این نژاد است و هر مورد را فقط اگر به کارتان میآید در نظر بگیرید:
بله، به شرط اینکه آپارتمان خیلی کوچک نباشد و روزانه دستکم یک تا دو ساعت پیادهروی و بازی داشته باشد. گلدن کمتحرک در آپارتمان بیقرار و تخریبگر میشود. ریزش مو، اندازه بزرگ و قوانین ساختمان را هم پیش از تصمیم در نظر بگیرید.
معمولاً ۱۰ تا ۱۳ سال. کنترل وزن، تحرک منظم، معاینه دورهای و پیگیری زودهنگام تودهها و علائم غیرعادی بیشترین نقش را در عمر طولانیتر و باکیفیتتر دارند.
بله. گلدن در تمام سال مو میریزد و معمولاً دو بار در سال ریزش شدیدتری دارد. برسکشی چند بار در هفته و روزانه در فصل ریزش لازم است. این نژاد ضدحساسیت نیست و برای افراد دارای آلرژی به سگ توصیه نمیشود.
خیر. ممکن است با پارس هشدار بدهد، اما ذاتاً به غریبهها اعتماد دارد و برای محافظت پرورش نیافته است. آموزش دادن سگ به پرخاشگری با طبیعت این نژاد در تضاد است و خطرناک است.
بیشتر گلدنها تا حدود دو یا سه سالگی پرشور و بازیگوشاند و بعد از آن آرامتر میشوند. آموزش مداوم، تحرک کافی و بازیهای فکری این دوره را بسیار راحتتر میکند.
تراشیدن کامل موی گلدن توصیه نمیشود، چون لایه زیرین از پوست در برابر آفتاب محافظت میکند و ممکن است ناهموار دوباره رشد کند. برسکشی منظم، مرتب کردن موی کف پا، سایه، آب خنک و پیادهروی در ساعات خنک راه بهتری است.
هر دو خانوادهدوست و آموزشپذیرند. گلدن موی نیمهبلند و پرتری دارد، نظافت بیشتری میخواهد و در گرما حساستر است؛ لابرادور موی کوتاه دارد و معمولاً کمی پرانرژیتر و عضلانیتر است.
در نهایت، سگ گلدن رتریور با وجود برخی معایب، به دلیل ویژگیهای مثبت بسیاری که دارد، همچنان یکی از بهترین انتخابها برای خانوادههاست. این نژاد به زمان، تحرک روزانه، برسکشی منظم و مراقبت دامپزشکی دورهای نیاز دارد و در گرمای تابستان ایران توجه بیشتری میخواهد.
مهم است که قبل از تصمیمگیری برای نگهداری از این نژاد، تمامی مزایا و معایب را در نظر بگیرید و مطمئن شوید که شرایط لازم برای نگهداری از آن را دارید. اگر تصمیمتان را گرفتهاید، قدم بعدی آشنایی با اصول تربیت مثبت از روزهای اول و انتخاب توله از والدین سالم و دارای معاینه است. برای دیدن نژادهای دیگر هم میتوانید به بخش معرفی نژاد سگها سر بزنید.
غذای توله سگ به سنش بستگی دارد: نوزاد فقط شیر مادر یا شیر خشک مخصوص توله سگ میخورد، و نه باید به…
۱۴ دقیقه مطالعه ادامهٔ مطلب
استفراغ سگ اگر یک بار باشد و سگ بعدش سرحال بماند، معمولاً اورژانسی نیست: آب در دسترس بگذارید و چند ساعت زیر…
۹ دقیقه مطالعه ادامهٔ مطلب
اسهال سگ در سگ بالغی که سرحال است، غذا میخورد و آب مینوشد، اغلب خفیف است و در خانه زیر نظر گرفته…
۸ دقیقه مطالعه ادامهٔ مطلب
سگ غذا نمیخوره؟ اگر سگ بالغ و سرحال است، آب مینوشد و فقط یک وعده را نخورده، معمولاً میتوانید چند ساعت زیر…
۱۱ دقیقه مطالعه ادامهٔ مطلب