ارسال رایگان برای سفارش‌های بالای ۲۰۰۰۰۰۰ تومان
سگ

سگ لابرادور رتریور

همراهی وفادار و پرانرژی

سگ لابرادور رتریور یکی از محبوب‌ترین نژادهای سگ در جهان است؛ سگی مهربان، باهوش و پرانرژی با جثه متوسط تا بزرگ که هم همراه خانوادگی فوق‌العاده‌ای است و هم در کارهایی مثل راهنمایی نابینایان و جست‌وجو و نجات می‌درخشد. اگر خانواده‌ای فعال هستید، هر روز وقت کافی برای پیاده‌روی و بازی دارید و از کمی موی ریخته‌شده روی فرش و مبل نمی‌ترسید، سگ لابرادور می‌تواند یکی از بهترین انتخاب‌های شما باشد.

این نژاد به دلیل طبیعت دوستانه، هوش بالا و توانایی‌های کاری برجسته‌اش هم به‌عنوان همراه خانوادگی و هم به‌عنوان سگ کاری شناخته می‌شود. لابرادورها به‌ویژه به خاطر رفتار اجتماعی، سازگاری با کودکان و یادگیری سریع، یکی از بهترین گزینه‌ها برای خانواده‌ها به شمار می‌آیند. در این راهنما از تاریخچه و ظاهر این نژاد تا تغذیه، ورزش، بیماری‌های رایج و نکات انتخاب توله را مرور می‌کنیم.

جدول مشخصات کلی سگ لابرادور رتریور

ویژگی توضیح
نام انگلیسی و نام‌های دیگر Labrador Retriever؛ لابرادور، «لب» (Lab)
خاستگاه جزیره نیوفاندلند در کانادا؛ توسعه و استانداردسازی نژاد در بریتانیا
گروه و اندازه سگ‌های شکاری از گروه رتریورها؛ جثه متوسط تا بزرگ
قد (تا شانه) نر حدود ۵۷ تا ۶۲ سانتی‌متر، ماده حدود ۵۵ تا ۶۰ سانتی‌متر
وزن نر حدود ۲۹ تا ۳۶ کیلوگرم، ماده حدود ۲۵ تا ۳۲ کیلوگرم
طول عمر حدود ۱۰ تا ۱۲ سال و گاهی بیشتر
نوع پوشش و ریزش مو دولایه، کوتاه، ضخیم و مقاوم در برابر آب؛ ریزش متوسط در طول سال و شدیدتر در فصل‌های تعویض مو
رنگ‌های استاندارد مشکی، زرد (از کرم روشن تا قرمز روباهی) و شکلاتی
سطح انرژی بالا؛ نیاز به ورزش و سرگرمی ذهنی روزانه
مناسب برای خانواده‌های فعال و دارای کودک، خانه‌های حیاط‌دار؛ آپارتمان فقط به شرط ورزش کافی و وقت‌گذاشتن روزانه

تاریخچه و منشأ نژاد لابرادور رتریور

لابرادور رتریور اصالتاً از منطقه نیوفاندلند و لابرادور در کانادا نشأت گرفته است. نیاکان این نژاد سگ‌های آبی محلی بودند که امروز با نام «سگ آبی سنت جانز» شناخته می‌شوند. این سگ‌ها در ابتدا برای کمک به ماهیگیران پرورش داده شدند؛ آن‌ها در آب‌های سرد شنا می‌کردند، تورها را به ساحل می‌کشیدند و ماهی‌هایی را که از قلاب رها شده بودند برمی‌گرداندند.

در اوایل قرن نوزدهم، این سگ‌ها به انگلستان وارد شدند و به‌سرعت به‌عنوان سگ‌های شکار و همراهان خانوادگی مورد توجه قرار گرفتند. اشراف انگلیسی که به شکار پرندگان علاقه داشتند، این سگ‌ها را با دقت پرورش دادند و ویژگی‌هایی مثل «دهان نرم» (آوردن شکار بدون آسیب زدن به آن)، علاقه به آب و آرامش در کنار صاحب را تقویت کردند. در همان دوره، جمعیت این سگ‌ها در خود نیوفاندلند رو به کاهش گذاشت و ادامه نژاد عملاً مدیون پرورش‌دهندگان بریتانیایی شد.

باشگاه سگ بریتانیا (Kennel Club) در اوایل قرن بیستم لابرادور را به‌عنوان نژادی مستقل به رسمیت شناخت و کمی بعد باشگاه سگ آمریکا (AKC) نیز آن را ثبت کرد. لابرادورهای اولیه بیشتر مشکی بودند و رنگ‌های زرد و شکلاتی بعدتر پذیرفته شدند. امروز، لابرادور رتریورها یکی از پرطرفدارترین نژادها در سراسر جهان هستند و سال‌های طولانی در صدر فهرست محبوب‌ترین نژادهای AKC قرار داشتند.

ویژگی‌های ظاهری سگ لابرادور رتریور

اندازه و وزن: لابرادور رتریورها سگ‌هایی با جثه متوسط تا بزرگ هستند. قد آن‌ها بین ۵۵ تا ۶۲ سانتی‌متر و وزنشان بین ۲۵ تا ۳۶ کیلوگرم متغیر است؛ نرها معمولاً درشت‌تر و سنگین‌تر از ماده‌ها هستند.

پوشش مو: این نژاد پوششی کوتاه، ضخیم و مقاوم در برابر آب دارد. این پوشش دولایه است: لایه زیرین نرم و گرم بدن را عایق می‌کند و لایه رویی کمی زبرتر، آب را دفع می‌کند. رنگ‌های استاندارد لابرادور مشکی، زرد و شکلاتی است و طیف رنگ زرد می‌تواند از کرم بسیار روشن تا قرمز روباهی متغیر باشد.

ساختار بدنی: لابرادورها بدنی عضلانی، قوی و ورزیده دارند که به آن‌ها اجازه می‌دهد در فعالیت‌های فیزیکی مختلف شرکت کنند. سر پهن، چشمان مهربان قهوه‌ای یا فندقی و گوش‌های آویزان از نشانه‌های ظاهری آن‌هاست. انگشتان پایشان پرده‌دار است که به شنای بهتر کمک می‌کند. دم آن‌ها که به «دم سمور» معروف است، در قاعده پهن و ضخیم است و به‌تدریج باریک می‌شود؛ این دم در شنا نقش سکان را بازی می‌کند و یکی از ویژگی‌های بارز این نژاد است.

تیپ انگلیسی و آمریکایی: در عمل دو تیپ لابرادور دیده می‌شود. تیپ نمایشی که گاهی «انگلیسی» نامیده می‌شود، معمولاً جثه‌ای پهن‌تر و سنگین‌تر، سر بزرگ‌تر و رفتاری آرام‌تر دارد. تیپ کاری یا صحرایی که به «آمریکایی» معروف است، بلندتر، لاغرتر و پرانرژی‌تر است. هر دو یک نژادند و این تفاوت‌ها حاصل اهداف مختلف پرورش است.

شخصیت و رفتار سگ لابرادور رتریور

دوستانه و اجتماعی: لابرادورها به خاطر طبیعت دوستانه و اجتماعی‌شان معروف‌اند. آن‌ها به‌راحتی با افراد مختلف و سایر حیوانات خانگی ارتباط برقرار می‌کنند و به‌عنوان سگ‌های خانگی بسیار محبوب هستند. بیشتر لابرادورها از دیدن مهمان‌ها چنان ذوق می‌کنند که آموزش «نپریدن روی افراد» باید از همان توله‌گی شروع شود.

هوش و قابلیت آموزش: لابرادور رتریورها سگ‌هایی بسیار باهوش هستند و به‌سرعت آموزش می‌بینند. این ویژگی آن‌ها را به گزینه‌ای عالی برای آموزش‌های حرفه‌ای و فعالیت‌هایی مانند جست‌وجو و نجات، راهنمایی افراد نابینا، کشف مواد و حتی سگ درمانی تبدیل کرده است. انگیزه غذایی قوی آن‌ها آموزش را آسان می‌کند، اما همین ویژگی اگر کنترل نشود به چاقی می‌انجامد.

فعال و پرانرژی: لابرادورها سگ‌هایی پرانرژی هستند که به فعالیت روزانه نیاز دارند. آن‌ها عاشق بازی‌های فیزیکی مانند پرتاب و آوردن توپ، شنا و پیاده‌روی‌های طولانی هستند. این نژاد دیر بالغ می‌شود و بسیاری از لابرادورها تا دو یا سه سالگی رفتاری شبیه توله دارند؛ یعنی شیطنت، جویدن وسایل و هیجان زیاد در این دوره طبیعی است.

عشق به حمل اشیا: غریزه «آوردن» در خون لابرادورهاست. آن‌ها معمولاً دوست دارند چیزی در دهان داشته باشند؛ از اسباب‌بازی و دمپایی تا جوراب. بهتر است به‌جای دعوا کردن، اسباب‌بازی‌های مناسب و مقاوم در اختیارشان بگذارید تا این نیاز به شکل سالم تخلیه شود.

وفاداری و هشدار دادن: این نژاد به‌شدت به خانواده خود وابسته و وفادار است و معمولاً با پارس کردن ورود غریبه را خبر می‌دهد. با این حال، لابرادورها ذاتاً سگ نگهبان نیستند؛ طبیعت آرام و مهربانشان باعث می‌شود با غریبه‌ها هم خیلی زود دوست شوند و نباید از آن‌ها انتظار محافظت جدی داشت. اگر به دنبال سگی برای حفاظت از خانه هستید، بهتر است نگاهی به فهرست برترین نژادهای سگ نگهبان بیندازید.

سازگاری لابرادور با شرایط مختلف زندگی

لابرادور و کودکان

لابرادورها صبور و بازیگوش‌اند و معمولاً با کودکان رابطه بسیار خوبی دارند. فقط به یاد داشته باشید که یک لابرادور جوان و هیجان‌زده ممکن است ناخواسته کودک خردسال را هل بدهد یا زمین بیندازد. بازی کودک و سگ باید تحت نظر بزرگ‌ترها باشد و به بچه‌ها آموزش داده شود که هنگام غذا خوردن یا خوابیدن سگ مزاحمش نشوند.

لابرادور و سایر حیوانات خانگی

این نژاد معمولاً با سگ‌های دیگر به‌خوبی کنار می‌آید و اگر از توله‌گی با گربه بزرگ شده باشد، با آن هم مشکلی نخواهد داشت. غریزه شکار در لابرادورها نسبتاً ملایم است، اما ممکن است حیوانات کوچک مثل پرندگان را دنبال کنند؛ پس معرفی تدریجی و نظارت در روزهای اول ضروری است.

زندگی در آپارتمان

لابرادور می‌تواند در آپارتمان زندگی کند، به شرط اینکه روزانه بیرون برود، به اندازه کافی بدود و سرگرمی ذهنی داشته باشد. مشکل اصلی آپارتمان‌نشینی برای این نژاد، کمبود فضا نیست؛ کمبود تحرک است. لابرادوری که انرژی‌اش تخلیه نشود، دیر یا زود به جویدن وسایل و پارس کردن روی می‌آورد.

تنها ماندن در خانه

لابرادورها سگ‌هایی خانواده‌دوست هستند و تنها ماندن طولانی را خوب تحمل نمی‌کنند. اگر ساعت‌های طولانی بیرون از خانه هستید، باید برای پیاده‌روی میان‌روز، سپردن سگ به یک فرد مورد اعتماد یا دست‌کم اسباب‌بازی‌های فکری برنامه‌ریزی کنید. عادت دادن تدریجی توله به تنها ماندن کوتاه‌مدت و آموزش باکس (کِرِیت) از بروز اضطراب جدایی پیشگیری می‌کند.

مقایسه لابرادور رتریور و گلدن رتریور

لابرادور و گلدن رتریور هر دو از گروه رتریورها هستند و شخصیت مهربان و خانواده‌دوستی دارند، به همین دلیل بسیاری در انتخاب میان این دو مردد می‌شوند. تفاوت اصلی در پوشش است: لابرادور موی کوتاه و ضدآب دارد و نظافتش ساده‌تر است، در حالی که سگ گلدن رتریور موی بلندتر و پرپشتی دارد که به برس‌کشی مرتب‌تر نیاز دارد. لابرادورها معمولاً کمی عضلانی‌تر و پرانرژی‌تر به نظر می‌رسند و گلدن‌ها کمی حساس‌تر و نرم‌خوترند. از نظر هوش، آموزش‌پذیری و سازگاری با کودکان، هر دو نژاد عالی هستند و انتخاب نهایی بیشتر به حوصله شما برای نظافت مو و سبک زندگی‌تان بستگی دارد.

مراقبت و نگهداری از سگ لابرادور رتریور

تغذیه

لابرادورها به یک رژیم غذایی متعادل و کامل با پروتئین باکیفیت نیاز دارند. به دلیل اشتهای زیادشان، مقدار کالری دریافتی باید با دقت مدیریت شود تا از چاقی جلوگیری شود. چند اصل ساده را در نظر داشته باشید:

  • توله‌ها بهتر است غذای مخصوص توله نژادهای بزرگ بخورند؛ این غذاها رشد را متعادل می‌کنند و فشار کمتری به مفاصل در حال رشد وارد می‌آورند.
  • غذا را با پیمانه اندازه بگیرید و ظرف غذا را همیشه پر نگذارید. مقدار روی بسته فقط نقطه شروع است و باید بر اساس وزن و میزان تحرک سگ تنظیم شود.
  • تشویقی‌ها را هم جزو کالری روزانه حساب کنید و سهم آن‌ها را کم نگه دارید؛ تکه‌های کوچک یا بخشی از غذای روزانه برای تشویق کافی است.
  • غذای روزانه را در دو وعده بدهید و از ورزش شدید درست قبل و بعد از غذا پرهیز کنید.
  • اگر سگ غذا را با عجله می‌بلعد، ظرف‌های کندکننده یا اسباب‌بازی‌های پازلی غذا کمک‌کننده‌اند.

در انتخاب غذای آماده، به فهرست مواد تشکیل‌دهنده، مناسب بودن برای مرحله زندگی سگ و پاسخ بدن او دقت کنید؛ برای آشنایی با نحوه ارزیابی یک برند، می‌توانید بررسی مزایا و معایب غذای رفلکس را بخوانید. هر تغییر غذایی را تدریجی و طی حدود یک هفته انجام دهید و درباره رژیم مناسب سگتان با دامپزشک مشورت کنید.

کنترل وزن و پیشگیری از چاقی

چاقی یکی از شایع‌ترین مشکلات لابرادورهاست. این سگ‌ها تقریباً همیشه گرسنه به نظر می‌رسند و برخی از آن‌ها از نظر ژنتیکی هم تمایل بیشتری به غذا دارند؛ پس نگاه ملتمسانه‌شان را نشانه گرسنگی واقعی ندانید. در لابرادور با وزن مناسب، دنده‌ها با لمس ملایم احساس می‌شوند، از بالا کمر مشخصی دیده می‌شود و از پهلو شکم کمی به بالا جمع شده است. اضافه‌وزن فشار زیادی به مفاصل می‌آورد، خطر دیسپلازی و آرتروز را بدتر می‌کند و می‌تواند عمر سگ را کوتاه کند. وزن‌کشی منظم و بررسی وضعیت بدنی در معاینه‌های دوره‌ای دامپزشکی بهترین راه کنترل است.

ورزش و فعالیت

این نژاد به تمرینات روزانه و فعالیت‌های فیزیکی نیاز دارد تا انرژی بالایش تخلیه شود. ورزش منظم نه‌تنها به حفظ سلامت جسمی کمک می‌کند، بلکه باعث تقویت سلامت روانی و کاهش رفتارهای ناهنجار نیز می‌شود. یک لابرادور بالغ و سالم معمولاً دست‌کم به حدود یک ساعت فعالیت روزانه نیاز دارد که بهتر است ترکیبی از پیاده‌روی سریع، بازی آوردن توپ و در صورت امکان شنا باشد. شنا برای این نژاد ایده‌آل است، چون هم انرژی زیادی می‌سوزاند و هم فشار کمی به مفاصل وارد می‌کند.

برای توله‌ها قاعده متفاوت است: تا زمانی که رشد اسکلت کامل نشده (معمولاً حدود یک تا یک‌ونیم سالگی)، از دویدن‌های طولانی روی سطح سخت، پریدن‌های مکرر و بالا و پایین رفتن زیاد از پله پرهیز کنید و به‌جای آن بازی‌های کوتاه و آزاد را در اولویت بگذارید. سرگرمی ذهنی هم به اندازه ورزش بدنی مهم است؛ بازی‌های پیدا کردن غذا، آموزش فرمان‌های جدید و اسباب‌بازی‌های فکری، لابرادور را خسته و راضی می‌کنند. اگر با نژادهای بسیار پرانرژی دیگر مثل هاسکی آشنا هستید، بدانید که لابرادور هم به تحرک زیادی نیاز دارد، اما برخلاف نگهداری از سگ هاسکی که با سگی مستقل و گاه لجباز سروکار دارید، لابرادور مشتاق همکاری و راضی کردن صاحبش است.

آرایش و بهداشت

پوشش موی لابرادور کوتاه است، اما ریزش قابل‌توجهی دارد و به برس زدن منظم نیاز دارد تا موهای مرده جمع شود و کمتر در خانه پخش شود. برنامه نظافت پیشنهادی:

  • برس زدن: هفته‌ای یک یا دو بار با برس مناسب موی کوتاه یا برس مخصوص لایه زیرین؛ در فصل‌های پرریزش (معمولاً بهار و پاییز) روزانه.
  • حمام: فقط هر چند هفته یک بار یا وقتی واقعاً کثیف شده است، با شامپوی مخصوص سگ؛ حمام زیاد چربی طبیعی و خاصیت ضدآب پوشش را از بین می‌برد.
  • ناخن: هر سه تا چهار هفته کوتاه شود؛ اگر صدای ناخن روی زمین شنیده می‌شود، زمان کوتاه کردن رسیده است.
  • گوش: گوش‌های آویزان و علاقه به آب، لابرادور را مستعد عفونت گوش می‌کند. گوش‌ها را هفته‌ای یک بار بررسی کنید و بعد از شنا یا حمام خشک کنید.
  • دندان: مسواک زدن با خمیردندان مخصوص سگ، ترجیحاً روزانه یا دست‌کم چند بار در هفته.
  • چشم: ترشحات گوشه چشم را با پارچه نرم و مرطوب پاک کنید؛ قرمزی، ترشح زیاد یا کدر شدن چشم را به دامپزشک نشان دهید.

آموزش و اجتماعی‌سازی

هوش بالا و اشتیاق لابرادورها به راضی کردن صاحب، آموزش آن‌ها را لذت‌بخش می‌کند. آموزش را از همان هفته‌های اول ورود توله شروع کنید و روش‌های مثبت مثل تشویق با خوراکی، تحسین و بازی را به کار بگیرید؛ این نژاد به تندی و تنبیه واکنش خوبی نشان نمی‌دهد. جلسات کوتاه ده تا پانزده دقیقه‌ای و چند بار در روز، از یک جلسه طولانی مؤثرتر است. برای شروع اصولی، راهنمای کامل تربیت سگ فرمان‌های پایه و اصول تربیت را قدم‌به‌قدم توضیح می‌دهد.

چند نکته مخصوص لابرادورها: از همان ابتدا راه رفتن با قلاده بدون کشیدن را آموزش دهید، چون یک لابرادور بالغ قدرت زیادی دارد؛ عادت پریدن روی افراد را با نادیده گرفتن و پاداش دادن به نشستن اصلاح کنید؛ و برای گاز گرفتن‌های بازیگوشانه توله، اسباب‌بازی جویدنی جایگزین کنید. اجتماعی‌سازی یعنی آشنا کردن توله با آدم‌ها، صداها، محیط‌ها و حیوانات مختلف به شکلی آرام و مثبت؛ این کار به‌ویژه در چند ماه اول زندگی اهمیت زیادی دارد و سگی مطمئن و متعادل می‌سازد.

مشکلات بهداشتی رایج در نژاد لابرادور رتریور

لابرادورها به‌طور کلی سگ‌هایی مقاوم هستند، اما ممکن است به برخی مشکلات سلامتی دچار شوند، از جمله دیسپلازی مفصل ران و آرنج، مشکلات چشمی و چاقی. مراجعه منظم به دامپزشک و مراقبت‌های بهداشتی مناسب می‌تواند به پیشگیری و مدیریت این مشکلات کمک کند. شناخت نشانه‌ها به شما کمک می‌کند مشکل را زودتر ببینید؛ اما تشخیص و درمان همیشه باید با دامپزشک باشد.

دیسپلازی مفصل ران و آرنج

در دیسپلازی، مفصل ران یا آرنج به‌درستی شکل نمی‌گیرد و با گذشت زمان به ساییدگی و آرتروز منجر می‌شود. این مشکل تا حد زیادی ارثی است، اما رشد بیش از حد سریع، اضافه‌وزن و فشار نامناسب به مفاصل در دوران رشد می‌تواند آن را بدتر کند. لنگیدن، سختی در بلند شدن بعد از استراحت، بی‌میلی به بالا رفتن از پله یا پریدن، کاهش تحمل پیاده‌روی و دویدن با حرکت «خرگوشی» (هم‌زمان جلو آوردن هر دو پای عقب) از نشانه‌های قابل توجه است. اگر هر یک از این علائم را دیدید، سگ را برای معاینه و در صورت لزوم عکس‌برداری نزد دامپزشک ببرید.

چاقی

همان‌طور که گفته شد، لابرادورها به‌راحتی اضافه‌وزن پیدا می‌کنند. چاقی علاوه بر فشار به مفاصل، خطر مشکلات قلبی، تنفسی و دیابت را هم افزایش می‌دهد. افزایش تدریجی وزن، ناپدید شدن کمر، نفس‌نفس زدن سریع و کم‌تحرکی نشانه‌هایی هستند که باید جدی گرفته شوند. اگر سگتان اضافه‌وزن دارد، برنامه کاهش وزن را با نظر دامپزشک و به‌تدریج اجرا کنید.

مشکلات چشمی

آتروفی پیش‌رونده شبکیه (PRA) یک بیماری ارثی است که به‌تدریج بینایی را از بین می‌برد و معمولاً با ضعف دید در شب یا نور کم شروع می‌شود. آب مروارید نیز در این نژاد دیده می‌شود و خود را به شکل کدری در عدسی چشم نشان می‌دهد. برخورد با اشیا در تاریکی، تردید در رفتن به جاهای کم‌نور یا تغییر ظاهر چشم را به دامپزشک اطلاع دهید.

فروپاشی ناشی از ورزش (EIC)

برخی لابرادورها یک اختلال ژنتیکی دارند که باعث می‌شود پس از چند دقیقه فعالیت بسیار شدید و هیجان‌انگیز، پاهای عقبشان ضعیف شود و تعادلشان را از دست بدهند. سگ معمولاً پس از استراحت بهبود می‌یابد، اما اگر چنین حالتی دیدید، فعالیت را فوراً متوقف کنید و با دامپزشک مشورت کنید. برای این بیماری تست ژنتیکی وجود دارد.

عفونت گوش

گوش‌های آویزان و رطوبت ناشی از شنا، محیط مناسبی برای رشد میکروب‌ها ایجاد می‌کند. تکان دادن مکرر سر، خاراندن گوش، بوی نامطبوع، قرمزی یا ترشح از نشانه‌های عفونت گوش است و نیاز به معاینه دامپزشکی دارد.

پیچ‌خوردگی معده و آسیب رباط صلیبی

لابرادورها به دلیل سینه عمیق، مانند دیگر نژادهای بزرگ در معرض اتساع و پیچ‌خوردگی معده هستند؛ وضعیتی اورژانسی که با شکم متورم و سفت، عق زدن بدون بالا آوردن، بی‌قراری و آب‌ریزش دهان همراه است و باید بلافاصله سگ را به دامپزشک رساند. پارگی رباط صلیبی زانو نیز در این نژاد پرتحرک دیده می‌شود و معمولاً با لنگش ناگهانی پای عقب همراه است.

طول عمر

طول عمر لابرادور رتریور معمولاً حدود ۱۰ تا ۱۲ سال است و برخی با مراقبت خوب بیشتر هم عمر می‌کنند. حفظ وزن مناسب، ورزش منظم، واکسیناسیون و ضدانگل به‌موقع و معاینه سالانه (و در سنین بالا هر شش ماه) مهم‌ترین عوامل برای داشتن یک لابرادور سالم و طولانی‌عمر هستند.

انتخاب و آوردن توله لابرادور به خانه

پرورش‌دهنده مسئول یا پذیرش سگ

اگر قصد خرید توله دارید، سراغ پرورش‌دهنده‌ای بروید که شفاف کار می‌کند، اجازه می‌دهد مادر توله‌ها و محل نگهداری را ببینید و مدارک سلامت والدین را ارائه می‌دهد. پرورش‌دهنده مسئول والدین را از نظر دیسپلازی ران و آرنج و بیماری‌های چشمی ارزیابی می‌کند و تست‌های ژنتیکی رایج این نژاد را انجام می‌دهد. از فروشندگانی که همیشه توله آماده دارند، توله را زیر هشت هفته جدا می‌کنند یا به سؤالات شما طفره می‌روند، دوری کنید.

پذیرش یک لابرادور بالغ از پناهگاه یا خانواده‌ای که دیگر امکان نگهداری ندارد نیز انتخابی ارزشمند است. سگ بالغ شخصیتی شکل‌گرفته دارد و دوران پرچالش توله‌گی را پشت سر گذاشته است؛ فقط قبل از پذیرش درباره سابقه سلامت، عادت‌ها و رفتار او با کودکان و حیوانات دیگر تا حد ممکن اطلاعات بگیرید.

در یک توله سالم به چه چیزهایی دقت کنیم؟

  • چشم‌های روشن و بدون ترشح، گوش‌های تمیز و بدون بو
  • پوشش براق، بدون ریزش لکه‌ای، شوره یا خارش شدید
  • بدنی پر اما نه نفخ‌کرده، و راه رفتن بدون لنگش
  • رفتار کنجکاو و اجتماعی؛ توله‌ای که بیش از حد ترسو یا گوشه‌گیر است نیاز به بررسی بیشتر دارد
  • کارت واکسن و سابقه ضدانگل متناسب با سن

نکات هفته‌های اول

پیش از ورود توله، خانه را ایمن کنید: سیم‌ها، کفش‌ها، مواد شوینده و خوراکی‌های خطرناک را از دسترس دور کنید، چون لابرادورها تقریباً هر چیزی را به دهان می‌گیرند. یک جای خواب آرام و ثابت آماده کنید و برنامه منظمی برای غذا، خواب و بیرون رفتن برای دستشویی داشته باشید. در روزهای نخست همان غذایی را بدهید که پرورش‌دهنده می‌داده و در همان هفته اول برای معاینه و برنامه واکسیناسیون نزد دامپزشک بروید. آموزش دستشویی، اسم، تنها ماندن کوتاه‌مدت و اجتماعی‌سازی آرام را از همین روزها شروع کنید.

مزایا و معایب سگ لابرادور رتریور

مزایا معایب
بسیار مهربان، اجتماعی و خانواده‌دوست ریزش موی قابل‌توجه، به‌ویژه در فصل‌های تعویض مو
معمولاً عالی در کنار کودکان و حیوانات دیگر نیاز زیاد به ورزش و وقت‌گذاشتن روزانه
هوشمند و بسیار آموزش‌پذیر تمایل شدید به پرخوری و چاقی
پوشش کوتاه با نظافت نسبتاً ساده دوران توله‌گی طولانی، جویدن وسایل و هیجان زیاد
همراه ایده‌آل برای پیاده‌روی، شنا و فعالیت در طبیعت تحمل کم در برابر تنهایی طولانی
انعطاف‌پذیر در نقش‌های کاری و درمانی نگهبان مناسبی نیست و با غریبه‌ها هم زود دوست می‌شود

سوالات متداول درباره سگ لابرادور

آیا سگ لابرادور برای آپارتمان مناسب است؟

بله، به شرط اینکه روزانه دست‌کم حدود یک ساعت ورزش و بازی داشته باشد و ساعت‌های طولانی تنها نماند. لابرادوری که انرژی‌اش تخلیه شود، در خانه آرام است؛ اما سگ بی‌تحرک در آپارتمان به‌سرعت دچار رفتارهای مخرب و اضافه‌وزن می‌شود.

سگ لابرادور چند سال عمر می‌کند؟

معمولاً حدود ۱۰ تا ۱۲ سال. کنترل وزن، ورزش منظم و معاینات دوره‌ای دامپزشکی نقش مهمی در طولانی‌تر و باکیفیت‌تر شدن عمر او دارد.

آیا لابرادور مو زیاد می‌ریزد و برای افراد دارای آلرژی مناسب است؟

لابرادور ریزش موی متوسط تا زیادی دارد و در بهار و پاییز ریزشش بیشتر هم می‌شود؛ بنابراین برای افراد حساس به موی سگ انتخاب ایده‌آلی نیست. هیچ نژادی کاملاً ضدحساسیت نیست، اما کسانی که ریزش مو برایشان مسئله است معمولاً سراغ نژادهایی با ریزش کمتر مانند سگ پودل می‌روند. پیش از آوردن هر سگی، بهتر است مدتی کنار آن نژاد وقت بگذرانید و با پزشک خود مشورت کنید.

لابرادور از چه سنی آرام‌تر می‌شود؟

بیشتر لابرادورها حدود دو تا سه سالگی آرام‌تر می‌شوند، هرچند این نژاد تا سنین بالا هم بازیگوش می‌ماند. ورزش کافی، آموزش مداوم و سرگرمی ذهنی، دوران پرهیجان جوانی را بسیار قابل‌تحمل‌تر می‌کند.

آیا لابرادور سگ نگهبان خوبی است؟

لابرادور ممکن است با پارس کردن ورود غریبه را خبر دهد، اما به دلیل طبیعت مهربانش نگهبان یا محافظ مناسبی به حساب نمی‌آید و بیشتر احتمال دارد از مهمان ناخوانده با تکان دادن دم استقبال کند.

غذای سگ لابرادور را چند وعده بدهیم؟

توله‌های کوچک معمولاً سه تا چهار وعده در روز غذا می‌خورند و با بزرگ‌تر شدن تعداد وعده‌ها کم می‌شود. برای لابرادور بالغ، تقسیم غذای روزانه به دو وعده توصیه رایج است؛ مقدار دقیق را بر اساس وزن، سن و میزان فعالیت و با نظر دامپزشک تعیین کنید.

نتیجه‌گیری

سگ لابرادور رتریور با ترکیبی از هوش، وفاداری و شخصیت اجتماعی، یکی از بهترین نژادها برای خانواده‌ها و افراد فعال است. این نژاد با مراقبت‌های مناسب می‌تواند سال‌ها زندگی پر از شادی و همراهی را در کنار صاحبان خود تجربه کند. لابرادورها نه‌تنها همراهانی عالی برای بازی و فعالیت هستند، بلکه در نقش‌های مختلفی مانند راهنمایی نابینایان و جست‌وجو و نجات نیز مفید و مؤثرند.

در عین حال، داشتن یک لابرادور یعنی تعهد به ورزش روزانه، کنترل دقیق غذا و وزن، برس زدن منظم و آموزش پیوسته. اگر آماده این تعهد هستید و توله را از منبعی مسئول انتخاب می‌کنید، سگی خواهید داشت که با تمام وجود به خانواده‌تان وابسته می‌شود و روزهایتان را پرانرژی‌تر می‌کند.

در همین موضوع