سگ

سگ پامرانین: خصوصیات، نگهداری و مراقبت از موی پامرانین

سگ پامرانین

سگ پامرانین (Pomeranian) کوچک‌ترین عضو خانواده سگ‌های اشپیتز است؛ سگی حدود ۱.۴ تا ۳.۲ کیلویی با موی دولایه پرپشت، چهره روباهی و شخصیتی پرشور. برای آپارتمان و صاحبانی مناسب است که وقت برس‌کشی منظم و کنترل پارس را دارند، نه برای خانه‌ای با کودک خیلی کوچک.

در فارسی این نژاد را «پامرانین»، «پومرانین» و گاهی به اختصار «پام» می‌نویسند و بسیاری آن را با توصیف «سگ پشمالو کوچک» جست‌وجو می‌کنند. در این راهنما از جدول مشخصات و تاریخچه تا خلق‌وخو، مراقبت از مو در گرمای ایران، مشکلات سلامت و نکات انتخاب توله را مرور می‌کنیم. اگر هنوز بین چند نژاد مردد هستید، راهنمای جامع انتخاب نژاد سگ جای خوبی برای شروع است.

جدول مشخصات کلی سگ پامرانین

ویژگی توضیح
نام انگلیسی و نام‌های دیگر Pomeranian؛ پومرانین، پام؛ در استاندارد FCI زیرمجموعه اشپیتز آلمانی
خاستگاه منطقه پومرانیا در سواحل بالتیک (امروز بخشی از لهستان و آلمان)؛ استاندارد امروزی در بریتانیا شکل گرفت
گروه و اندازه گروه سگ‌های اسباب‌بازی (Toy)؛ بسیار کوچک
قد حدود ۱۵ تا ۳۰ سانتی‌متر تا جدوگاه؛ منابع اعداد متفاوتی می‌دهند
وزن حدود ۱.۴ تا ۳.۲ کیلوگرم
طول عمر معمولاً ۱۲ تا ۱۶ سال
نوع پوشش و ریزش مو دولایه، پرپشت و ایستاده؛ ریزش دارد و در تغییر فصل بیشتر می‌شود
سطح انرژی متوسط؛ پرشور در خانه، نیاز ورزشی کم (تا حدود ۳۰ دقیقه در روز)
مناسب برای آپارتمان، بزرگسالان و خانواده‌های با کودکان بزرگ‌تر و آرام؛ صاحب اولی که حوصله نظافت و تربیت دارد

تاریخچه نژاد پامرانین

نیاکان پامرانین سگ‌های اشپیتز بزرگ‌تر و کاری مناطق سردسیر شمال اروپا بودند؛ سگ‌هایی با موی ضخیم، گوش ایستاده و دم پرپشتی که روی پشت حلقه می‌شد. نام نژاد از منطقه پومرانیا در کرانه دریای بالتیک گرفته شده که امروز میان لهستان و آلمان تقسیم شده است.

به گفته باشگاه سلطنتی سگ بریتانیا (Royal Kennel Club)، پامرانین کوچک‌ترین نژاد اشپیتز است و از اشپیتز آلمانی کوچک‌تر پرورش داده شده. نخستین گزارش‌های این نژاد در بریتانیا به حدود سال ۱۸۷۰ میلادی برمی‌گردد.

نقطه عطف تاریخ پامرانین ملکه ویکتوریا بود. او در سال ۱۸۹۱ یک پامرانین قرمز کوچک به نام «مارکو» را در نمایشگاه سگ لندن به نمایش گذاشت و همین باعث شد پرورش‌دهندگان به سمت سگ‌های کوچک‌تر بروند. گزارش شده که در دوران زندگی او اندازه این نژاد تقریباً به نصف رسید. همان سال نخستین باشگاه نژاد در انگلستان تشکیل شد و باشگاه سگ‌داران آمریکا (AKC) هم در سال ۱۹۰۰ آن را به رسمیت شناخت.

ویژگی‌های ظاهری و رنگ‌های پامرانین

جثه و بدن: پامرانین بدنی جمع‌وجور و تقریباً مربعی دارد. زیر آن موی پفی، سگی بسیار سبک پنهان است؛ برای همین بسیاری از صاحبان تازه‌کار وزن و شکنندگی واقعی‌اش را دست‌کم می‌گیرند.

سر و چهره: پوزه کوچک و نوک‌تیز، چشم‌های براق و گوش‌های کوچک ایستاده به آن چهره‌ای «روباهی» و خندان می‌دهد؛ چهره‌ای که AKC هم آن را از نشانه‌های اصلی نژاد می‌داند.

پوشش مو: لایه زیرین نرم و پرپشت است و لایه رویی بلندتر و زبرتر که از بدن فاصله می‌گیرد. یال پرپشت دور گردن و سینه و دم پرمویی که روی پشت می‌خوابد، نشانه‌های اصلی نژادند.

رنگ‌ها: پامرانین‌های اولیه اغلب سفید بودند، اما امروز رنگ‌های نارنجی، کرم، سیاه، آبی، سِیبل (نوک موهای تیره روی زمینه روشن‌تر)، سفید و ترکیب‌های مختلف این‌ها دیده می‌شود.

 

خلق‌وخو و رفتار سگ پامرانین

پامرانین سگی هوشیار، کنجکاو، اجتماعی و به قول منابع انگلیسی «شخصیتی بزرگ در بدنی کوچک» است. توجه را دوست دارد، به صاحبش وابسته می‌شود و معمولاً از بازی و همراهی در خانه لذت می‌برد.

هوشیاری بالا یعنی به صدای در، آسانسور و راهرو واکنش نشان می‌دهد. PetMD این نژاد را صراحتاً «پرسروصدا» توصیف می‌کند؛ پس اگر در آپارتمانی با دیوارهای نازک زندگی می‌کنید، تمرین کنترل پارس باید از هفته‌های اول شروع شود. پامرانین سگ هشداردهنده خوبی است، اما با این جثه سگ نگهبان نیست.

این نژاد هوشمند است و فرمان‌ها را زود یاد می‌گیرد، ولی گاهی لجباز می‌شود. سگ‌های کوچکی که هر رفتارشان «بامزه» دیده می‌شود، زود عادت‌های ناخواسته مثل پریدن، غرغر کردن یا پارس برای جلب توجه پیدا می‌کنند. با آن‌ها دقیقاً مثل یک سگ بزرگ قاعده‌مند رفتار کنید.

سازگاری پامرانین با خانواده، آپارتمان و آب‌وهوای ایران

موقعیت سازگاری نکته عملی
آپارتمان خوب فضای کم کافی است؛ پارس را از اول مدیریت کنید
کودکان خردسال ضعیف بدن شکننده؛ افتادن از بغل یا پا خوردن خطرناک است
کودکان بزرگ‌تر و آرام خوب قاعده «روی زمین بنشین و بعد بغل کن» را آموزش دهید
سگ‌ها و گربه‌های دیگر متوسط تا خوب با اجتماعی‌سازی زودهنگام؛ مراقب سگ‌های بزرگ بازیگوش باشید
تنها ماندن طولانی ضعیف وابسته است؛ ساعت‌های طولانی تنهایی به پارس و بی‌قراری می‌رسد
گرمای تابستان حساس موی دولایه؛ پیاده‌روی فقط صبح زود یا شب و خانه خنک

کودکان: PetMD پامرانین را به دلیل جثه شکننده برای خانه‌هایی با کودک خیلی کوچک انتخاب ایده‌آلی نمی‌داند. مشکل معمولاً از سگ نیست؛ کودک ممکن است سگ را محکم بغل کند، زمین بیندازد یا رویش بنشیند و سگ ترسیده هم ممکن است گاز بگیرد.

آپارتمان: جثه کوچک و نیاز ورزشی کم، پامرانین را به یکی از گزینه‌های رایج آپارتمان‌نشین‌ها تبدیل کرده است. برای مقایسه آن با نژادهای آرام‌تر، فهرست بهترین نژادهای سگ برای آپارتمان را ببینید.

آب‌وهوای ایران: موی دولایه برای سرما ساخته شده و در تابستان تهران، اهواز یا شیراز دردسر می‌شود. پیاده‌روی ظهر روی آسفالت داغ ممنوع است، آب تازه همیشه در دسترس باشد و علائم گرمازدگی سگ و کمک‌های اولیه آن را پیش از رسیدن مرداد بشناسید. در مقابل، همین پوشش پرپشت در سرمای معمول زمستان محافظ خوبی است.

نگهداری و مراقبت از سگ پامرانین

تغذیه

سگ پامرانین به غذای کامل و متعادل مخصوص سگ‌های نژاد کوچک نیاز دارد. طبق PetMD، توله‌ها باید در چند وعده در روز غذا بخورند و سگ بالغ معمولاً دو تا سه وعده؛ وعده‌های منظم در توله‌های ریزجثه به پیشگیری از افت قند خون کمک می‌کند.

مقدار غذا را از روی جدول بسته شروع کنید، هر چند هفته وضعیت بدن را بسنجید (دنده‌ها زیر دست حس شوند اما دیده نشوند) و مقدار را با نظر دامپزشک تنظیم کنید. زیر موی پرپشت چاقی دیده نمی‌شود، پس به چشم اعتماد نکنید و لمس کنید. هر چند گرم اضافه در این جثه، فشار زیادی به مفصل‌های کوچک و نای می‌آورد. خوراکی‌های سفره انسان را هم کنار بگذارید.

ورزش و فعالیت

باشگاه سلطنتی سگ بریتانیا برای این نژاد تا حدود ۳۰ دقیقه ورزش روزانه پیشنهاد می‌کند؛ دو پیاده‌روی کوتاه به‌اضافه بازی در خانه معمولاً کافی است. پامرانین کوچک است اما تنبل نیست و سگی که انرژی‌اش تخلیه نشود، آن را با پارس و خرابکاری خالی می‌کند.

برای پیاده‌روی به جای قلاده گردن از دوشی (هارنس) استفاده کنید؛ VCA برای نژادهای مستعد فروریختگی نای همین توصیه را دارد. پریدن مکرر از مبل و تخت بلند و بالا و پایین رفتن زیاد از پله‌های بلند را هم محدود کنید تا به کشکک پا فشار نیاید.

مراقبت از موی پامرانین

موی پامرانین مهم‌ترین کار روزمره نگهداری این نژاد است. برنامه زیر بر اساس توصیه‌های PetMD و باشگاه سلطنتی سگ بریتانیا تنظیم شده است:

کار تناوب نکته
برس‌کشی کامل ۲ تا ۳ بار در هفته لایه‌به‌لایه و تا ریشه؛ فقط سطح مو را صاف نکنید
برس‌کشی در فصل ریزش روزانه بهار و پاییز که لایه زیرین می‌ریزد
حمام ماهی یک بار تا هر دو ماه برای سگ سالم؛ کاملاً خشک کنید تا زیر مو نم نماند
کوتاه کردن ناخن هر چند هفته وقتی صدای ناخن روی سرامیک می‌آید، دیر شده است
مسواک و بررسی دندان ترجیحاً روزانه بیماری دندان در این نژاد شایع است
آرایشگاه حرفه‌ای در صورت نیاز برای مرتب کردن پشت پا، زیر دم و جلوگیری از گره

گره‌ها کجا تشکیل می‌شوند؟ پشت گوش، زیر بغل، پشت ران و زیر دم. این نقاط را با شانه دندانه‌دار بررسی کنید؛ گره‌ای که رها شود پوست زیرش را می‌کشد و محل مناسبی برای رطوبت و التهاب می‌شود.

موی ریخته در خانه: پامرانین برخلاف ظاهر کوچکش موی زیادی به جا می‌گذارد، به‌خصوص در فصل تعویض پوشش. برای اینکه بدانید ریزش شما طبیعی است یا نشانه مشکل، راهنمای ریزش موی سگ و راه‌های کنترل آن را بخوانید. اگر نژادی با ریزش کمتر در ذهن دارید، نژاد مالتیز با موی سفید و بلند را مقایسه کنید؛ هرچند آن هم نظافت روزانه لازم دارد.

کوتاه کردن مو برای تابستان: تراشیدن کامل موی دولایه کار ساده‌ای نیست؛ در برخی سگ‌ها مو دیر یا ناهمگون برمی‌گردد و پوست بدون محافظ در برابر آفتاب می‌ماند. به جای تراشیدن، لایه زیرین مرده را با برس‌کشی منظم خارج کنید و هر نوع کوتاه کردن جدی را با دامپزشک یا آرایشگر باتجربه این نژاد هماهنگ کنید.

تربیت و اجتماعی‌سازی

سگ پامرانین با پاداش، جلسه‌های کوتاه و ثبات بهترین نتیجه را می‌دهد. اصول دستشویی، فرمان‌های پایه و کنترل پارس را در راهنمای کامل تربیت سگ مفصل توضیح داده‌ایم. سه نکته مخصوص این نژاد:

  • توله را زود و آرام با صدای آسانسور، زنگ در، مهمان و سگ‌های آرام آشنا کنید تا به هر صدایی پارس نکند.
  • بغل کردن دائمی را جایگزین آموزش نکنید؛ سگی که همیشه روی دست است، اعتمادبه‌نفس روی زمین را پیدا نمی‌کند.
  • دستشویی در سگ‌های ریزجثه دیرتر جا می‌افتد؛ برنامه منظم و صبر لازم است، نه تنبیه.

مشکلات سلامت رایج در نژاد پامرانین

پامرانین در میان نژادهای کم‌عمر نیست و معمولاً ۱۲ تا ۱۶ سال عمر می‌کند، اما چند مشکل در این نژاد بیشتر گزارش شده است. آنچه در زیر می‌آید برای شناخت علائم است، نه تشخیص؛ هر علامت را با دامپزشک بررسی کنید.

مشکل علائمی که باید ببینید اقدام
دررفتگی کشکک (پاتلا) لنگیدن متناوب، بالا نگه داشتن یک پای عقب برای چند قدم معاینه دامپزشک؛ کنترل وزن و پرش
فروریختگی نای سرفه خشک و خشن شبیه صدای غاز، بدتر با هیجان، گرما یا فشار قلاده معاینه دامپزشک؛ دوشی به جای قلاده
آلوپسی X («بیماری پوست سیاه») ریزش موی قرینه و بدون خارش روی بدن و ران‌ها، تیره شدن پوست بررسی دامپزشک برای رد علت‌های دیگر
بیماری دندان بوی بد دهان، جرم، قرمزی لثه، جویدن یک‌طرفه مسواک منظم و معاینه دندان
افت قند خون در توله ضعف ناگهانی، لرزش، بی‌حالی، تلوتلو خوردن فوری دامپزشک
مشکلات چشم، قلب، تیروئید، تشنج، لگ‌کالو‌پرتس تغییر بینایی، خستگی زودرس، تغییر مو و وزن، حمله، لنگش در توله معاینه دوره‌ای و بررسی علائم

کشکک پا: باشگاه پامرانین آمریکا (APC) دررفتگی کشکک را «شایع‌ترین مشکل» این نژاد می‌داند. در شکل خفیف سگ چند قدم پایش را بالا می‌گیرد و بعد عادی راه می‌رود؛ همین «عادی شدن» باعث می‌شود بسیاری آن را جدی نگیرند.

نای: طبق VCA، پامرانین در کنار شی هوا هوا، شیتزو و یورکشایر از نژادهایی است که فروریختگی نای در آن‌ها بیشتر دیده می‌شود. قلاده گردن، وزن اضافه، دود سیگار و قلیان و هوای گرم و شرجی سرفه را بدتر می‌کنند.

آلوپسی X: این ریزش مو معمولاً درد یا خارش ندارد، اما چون علت‌های دیگر ریزش مو مثل مشکلات هورمونی هم علائم مشابه دارند، تشخیص فقط با دامپزشک است.

چه زمانی فوری به دامپزشک بروید؟

  • توله بی‌حال، لرزان یا ناتوان از ایستادن است یا غذا نمی‌خورد.
  • سگ به‌سختی نفس می‌کشد، زبان یا لثه‌اش کبود یا رنگ‌پریده شده یا سرفه‌اش قطع نمی‌شود.
  • تشنج، از حال رفتن یا بی‌هوشی رخ داده است.
  • سگ پس از افتادن یا پریدن اصلاً روی پایش وزن نمی‌گذارد.
  • در گرما نفس‌نفس شدید، آب‌ریزش دهان یا بی‌قراری غیرعادی دارد.

انتخاب و خرید توله پامرانین در ایران

پامرانین در ایران محبوب است و همین محبوبیت بازار آگهی‌های غیرمسئولانه و کلاهبرداری را هم داغ کرده است. پیش از پرداخت هر مبلغی این موارد را بررسی کنید:

  • مادر و محل نگهداری: توله را کنار مادرش و در محل تمیز ببینید. فروشنده‌ای که فقط در پارکینگ یا خیابان تحویل می‌دهد، نشانه خطر است.
  • سلامت والدین: باشگاه پامرانین آمریکا برای والدین معاینه کشکک، چشم، تیروئید و لگن را توصیه می‌کند و باشگاه سلطنتی سگ بریتانیا معاینه چشم را. بپرسید پرورش‌دهنده کدام را انجام داده و مدرکش را ببینید.
  • دفترچه دامپزشکی: واکسن‌ها و ضدانگل‌ها با مهر و نام دامپزشک ثبت شده باشد، نه دست‌نویس بی‌نشان.
  • سن تحویل: توله‌ای که خیلی زود از مادر جدا شده، هم از نظر قند خون و هم از نظر رفتار آسیب‌پذیرتر است. سن مناسب تحویل را با دامپزشک خود چک کنید.
  • ادعای «مینی» و «تی‌کاپ»: این عنوان‌ها معمولاً برچسب بازاریابی‌اند، نه یک نژاد یا گونه رسمی. توله‌ای که عمداً بسیار ریزتر از حد معمول پرورش داده شده، در معرض شکنندگی و افت قند خون بیشتر است.
  • کلاهبرداری آنلاین: عکس‌های تکراری، قیمت غیرعادی، درخواست بیعانه پیش از دیدن توله و «ارسال از شهر دیگر» علائم رایج کلاهبرداری‌اند. توله را حضوری یا دست‌کم با تماس تصویری زنده ببینید.

پذیرش به جای خرید: گاهی پامرانین‌های بزرگسال به دلیل مهاجرت یا تغییر شرایط صاحبشان واگذار می‌شوند. سگ بزرگسال شخصیت مشخصی دارد و برای کسی که وقت تربیت توله را ندارد گزینه خوبی است؛ فقط سابقه سلامت و رفتارش را دقیق بپرسید و قبل از قبول، یک معاینه دامپزشکی انجام دهید.

قیمت پامرانین در ایران به عوامل زیادی بستگی دارد و در این مقاله عددی ذکر نمی‌کنیم؛ قیمت پایین‌تر از حد معمول بازار را نشانه احتمالی مشکل در سلامت یا اصالت آگهی بدانید.

مزایا و معایب سگ پامرانین

مزایا معایب
جثه کوچک و مناسب آپارتمان پارس زیاد اگر از ابتدا مدیریت نشود
نیاز ورزشی کم برس‌کشی منظم و ریزش موی فصلی
هوشیار، اجتماعی و بازیگوش بدن شکننده؛ مناسب کودکان خردسال نیست
هوشمند و سریع در یادگیری گاهی لجباز و مستعد رفتار «سگ لوس»
عمر نسبتاً طولانی حساس به گرما؛ مستعد مشکل کشکک، نای و دندان

پامرانین را با دو نژاد کوچک محبوب دیگر هم مقایسه کنید: سگ شی هوا هوا (چیواوا) موی کمتری برای نگهداری دارد اما به سرما حساس‌تر است و سگ شیتزو آرام‌تر است ولی چهره پوزه‌کوتاه و موی بلندش مراقبت دیگری می‌خواهد. همه پروفایل‌های نژاد پت‌سازه در دسته معرفی نژاد سگ‌ها جمع شده‌اند.

لوازم پیشنهادی برای سگ پامرانین

پت‌سازه برخی لوازم خانگی و سفر حیوانات را می‌فروشد. این فهرست بر اساس نیاز واقعی این نژاد چیده شده و اگر چیزی را نمی‌فروشیم، صریح گفته‌ایم:

  • جمع کردن موی ریخته: دستکش دورو و رولر موگیر قابل شست‌وشو در دسته نظافت و نگهداری برای جمع کردن موی روی بدن، مبل و لباس کاربردی‌اند، اما جای برس‌کشی عمیق لایه زیرین را نمی‌گیرند.
  • خنک ماندن در تابستان: یک زیرانداز خنک‌کننده در گوشه‌ای سایه و دور از آفتاب به سگ جای استراحت خنک‌تری می‌دهد؛ ولی جایگزین تهویه، آب تازه و پرهیز از ساعت‌های گرم نیست.
  • کم کردن پرش از مبل و تخت: برای سگی که مشکل کشکک دارد یا عادت به پریدن دارد، پله و رمپ چوبی کنار مبل فشار فرود را کم می‌کند.
  • دوشی (هارنس) نرم: برای نای حساس این نژاد ضروری است. پت‌سازه در حال حاضر دوشی و قلاده نمی‌فروشد؛ مدلی سبک انتخاب کنید که به گلو فشار نیاورد.

 

سوالات متداول درباره سگ پامرانین

آیا سگ پامرانین برای آپارتمان مناسب است؟

بله، به شرط کنترل پارس. جثه کوچک و نیاز ورزشی کم، این نژاد را با آپارتمان سازگار می‌کند، اما هوشیاری بالا باعث واکنش به صداهای راهرو می‌شود. اجتماعی‌سازی زودهنگام و تمرین آرامش از هفته‌های اول، رابطه با همسایه‌ها را حفظ می‌کند.

آیا پامرانین مو می‌ریزد و برای افراد حساس به حیوانات مناسب است؟

پامرانین مو می‌ریزد و در فصل تعویض پوشش ریزشش بیشتر می‌شود. هیچ نژاد سگی کاملاً «ضدحساسیت» نیست، چون مواد حساسیت‌زا در بزاق و پوسته پوست هم هستند. اگر خودتان یا یکی از اعضای خانه حساسیت دارید، پیش از آوردن سگ با پزشک مشورت کنید و مدتی کنار این نژاد وقت بگذرانید.

می‌توان موی سگ پامرانین را برای تابستان تراشید؟

تراشیدن کامل موی دولایه معمولاً راه خنک کردن سگ نیست و ممکن است مو ناهمگون برگردد و پوست زیر آفتاب بماند. برس‌کشی منظم برای خارج کردن لایه زیرین، خانه خنک و پیاده‌روی در ساعت‌های خنک مؤثرترند. هر کوتاه کردن جدی را با دامپزشک یا آرایشگر باتجربه هماهنگ کنید.

پامرانین با بچه‌ها کنار می‌آید؟

با کودکان بزرگ‌تر و آرامی که نحوه برخورد با سگ کوچک را می‌دانند، معمولاً بله. برای کودکان خردسال مناسب نیست؛ بدن سبک این سگ با یک افتادن یا بغل کردن محکم آسیب می‌بیند و سگ ترسیده هم ممکن است گاز بگیرد.

سگ پامرانین چند سال عمر می‌کند؟

منابع معتبر طول عمر پامرانین را معمولاً ۱۲ تا ۱۶ سال ذکر می‌کنند. کنترل وزن، مراقبت از دندان، معاینه منظم دامپزشکی و پیشگیری از پرش و آسیب، سهم مهمی در سالم ماندن آن در سال‌های پیری دارند.

چرا سگ پامرانین من سرفه‌ای مثل صدای غاز می‌کند؟

سرفه خشک و خشن شبیه صدای غاز می‌تواند نشانه فروریختگی نای باشد که در این نژاد بیشتر دیده می‌شود، اما علت‌های دیگری هم دارد. سگ را برای معاینه نزد دامپزشک ببرید، تا آن زمان به جای قلاده از دوشی استفاده کنید و اگر تنفس سخت شد یا لثه‌ها کبود شدند، فوراً به درمانگاه بروید.

منابع

  • Royal Kennel Club — Pomeranian breed information
  • American Pomeranian Club — Pomeranian Health
  • PetMD — Pomeranian Dog Breed Health and Care
  • VCA Animal Hospitals — Tracheal Collapse in Dogs
  • Wikipedia — Pomeranian dog (برای تاریخچه)

جمع‌بندی: پامرانین برای چه کسی مناسب است؟

سگ پامرانین همراهی کوچک، هوشیار و بامزه برای زندگی آپارتمانی است، به شرط آنکه هفته‌ای چند بار برای برس‌کشی وقت بگذارید، پارس را از روز اول مدیریت کنید، در تابستان خانه را خنک نگه دارید و به جای قلاده از دوشی استفاده کنید. اگر کودک خردسال دارید یا بیشتر روز خانه نیستید، احتمالاً نژاد دیگری بهتر با شرایطتان جور است.

قدم بعدی: اگر تصمیمتان جدی است، سؤال‌های سلامت والدین را از همین راهنما یادداشت کنید، پیش از خرید با یک دامپزشک درباره معاینه اولیه توله صحبت کنید و وسایل نظافت و جای خواب خنک را پیش از رسیدن سگ آماده کنید.

در همین موضوع